Ο Γιώργος Φάκος γεννήθηκε στην Αμαλιάδα του νομού Ηλείας [Ελλάδα] στις 9 Απριλίου 1967. Για πολλά χρόνια δούλεψε ως δημοσιογράφος σε ηλεκτρονικά κι έντυπα Μέσα, μέχρι τον Αύγουστο του 2012 που παραιτήθηκε για ν' ασχοληθεί αποκλειστικά με τη συγγραφή και την διδασκαλία του Καράτε. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί δέκα βιβλία του αθλητικού, δημοσιογραφικού, πολιτικού, ιστορικού περιεχομένου, καθώς και το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο, "Θανάσιμη Παγίδα" [Εκδόσεις Ενάλιος/ Ωκεανός]. Εχει βραβευτεί για την προσφορά του στη δημοσιογραφία και την συγγραφή βιβλίων. Από το καλοκαίρι του 2013 ζει μόνιμα στη Κύπρο όπου γράφει και διδάσκει Καράτε, έχοντας το 5ο dan [βαθμό μαύρης ζώνης].


Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

0 Eλλάς Κoei-Kan Karate-Do

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ

Ο Οργανισμός ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ δημιουργήθηκε το 1982 κι αποτελεί ένα σύνολο αθλητικών σωματείων σε όλη την χώρα, ξεφεύγοντας από την αιώνια διαμάχη μεταξύ συστημάτων και δασκάλων, σχετικά με το ποιο στυλ Καράτε είναι το καλύτερο. Αποδεχόμενοι ότι κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να μιλάει για «μοναδικό», «καλύτερο», ή «ανώτερο» Καράτε, τολμήσαμε να υπάρξουμε χωρίς το πατρονάρισμα κάποιων ανατολικών ή δυτικών «σοφών».
Για τον Οργανισμό ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ, κάθε σύστημα είναι τόσο σεβαστό, όσο και μάταιο. Σεβαστό γιατί προάγει και καλλιεργεί ένα άθλημα που όλοι μας αγαπάμε και σεβόμαστε. Μάταιο όμως γιατί κανένα σύστημα δεν μπορεί να ισχυρίζεται πως μόνο αυτό μπορεί να εκπροσωπεί ή ενσαρκώνει το πραγματικό Καράτε.
Το ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ δεν είναι ίσως τόσο γνωστό στα αθηναϊκά «σαλόνια», γιατί κύρια επιδίωξη τόσο του ιδρυτή, όσο και των συνεργατών του, ήταν η προβολή του αθλήματος του Καράτε σε όλη την Ελλάδα. Με αίσθηση ευθύνης, αγάπη για κάθε γωνιά της πατρίδας μας, και διάθεση προσφοράς στη νεολαία μας, αγκαλιάσαμε τη
ν ελληνική επαρχία, αποφεύγοντας κατά το δυνατόν τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου ήδη το άθλημα ήταν λίγο ως πολύ γνωστό. Με ανυπόκριτη υπερηφάνεια αναφέρουμε ότι τόσο στα εσωτερικά πρωταθλήματα, όσο και στις διεθνείς μας εμφανίσεις, όπου επάξια και πάντα με σοβαρές διακρίσεις, εκπροσωπήσαμε την πατρίδα μας, οι εκτός Αθηνών αθλητές αποτελούσαν την πλειοψηφία. Όλα αυτά τα χρόνια κύρια μέριμνά μας υπήρξε η ανά τον κόσμο αντιπροσώπευση της Ελλάδας. Σηκώσαμε την γαλανόλευκη σε αθλητικούς χώρους του εξωτερικού, έχοντας πάντα συναίσθηση ότι είμαστε πρέσβεις της γενέτειρας του αθλητικού ιδεώδους. Και πράγματι οι εντυπώσεις που αφήσαμε οπουδήποτε αγωνιστήκαμε τιμούν και την καταγωγή μας και τις παραδόσεις μας.
Οι διακρίσεις των αθλητών του ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ έχουν καταχωρηθεί στις στήλες, τόσο των Ελληνικών, όσο και των
ξένων εντύπων. Αξιόλογο όσο –δυστυχώς- σπάνιο χαρακτηριστικό για τον χώρο των πολεμικών τεχνών είναι το οικογενειακό κλίμα και η αδελφική συνεργασία μεταξύ των στελεχών του Οργανισμού. Φυγόκεντρες τάσεις, διασπαστικές κινήσεις και αρχηγικές φιλοδοξίες δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν σε ένα χώρο όπου κανενός είδους «αυθεντίες» και «αρχηγοί» δεν αναγνωρίζονται. Απώτερος σκοπός όλων όσων αποτελούν το ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ ήταν και είναι η προαγωγή του ΚΑΡΑΤΕ χωρίς ταμπέλες, παρενθέσεις και θαυμαστικά. Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα ουδέποτε αναφερθήκαμε σε κάποιο δήθεν «καλύτερο», «πρώτο», ή «αυθεντικότερο» Καράτε.

Γιώργος Ντούκας
Ιδρυτής ΕΛΛΑΣ ΚΑΡΑΤΕ








Το Koei-Kan, ένα παραδοσιακό σύστημα Καράτε, που στην χώρα μας διδάσκεται μέσω των συλλόγων που ανήκουν στον Οργανισμό Ελλάς Καράτε, ιδρύθηκε επίσημα στις 2 Απριλίου 1954, με την δημιουργία του πρώτου dojo στη Νομαρχία Kanagawa-Ken του Τόκιο, από τον master Eizo Onishi.
O master Onishi, υπήρξε ο καλύτερος μαθητής δύο μεγάλων δασκάλων του Οκινάουα Καράτε. Του Kanken Toyama και του Juhatsu Kiyoda.







O Kanken Toyama (1888-1966), ο βασικότερος δάσκαλος του Onis-hi, γεννήθηκε στην πόλη Shuri της Okinawa. Εκπαιδεύτηκε στο Καράτε από τον Yasutsune Itosu, αρχηγό της σχολής Shuri-Te, τον Kanryo Hi-gaonna, αρχηγό της σχολής Naha-Te καθώς και από τον master Itarasaki. Η εκπαίδευσή του συμπληρώθηκε με την εκπαίδευση όπλων από τους Chodo, Oshiro (1887-1968), Chosin Chibana (1887-1969) και Tani. Το 1925 ο Toyama πήγε στη Taiwan όπου εκπαιδεύτηκε στο κινέζικο kempo με τους master’s Chin και Pin. Το 1931 άνοιξε dojo στο Τόκιο με την επωνυμία «Shudokan». Το 1946 ίδρυσε την «All Japan Karate-Do Association» σε μια προσπάθειά του να ενώσει το Οκινουανέζικο με το Ιαπωνικό Καράτε.



O Juhatsu Kiyoda, γεννήθηκε στη πόλη Naha της Okinawa και ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος δάσκαλος του Onishi. Δάσκαλος στο επάγγελμα ο Kiyoda, υπήρξε μαθητής του Kanryo Higaonna, κοντά στον οποίο άρχισε την εκπαίδευση σε ηλικία 15 ετών. Μαθήτευσε μαζί με τον Chojun Miyagi, τον ιδρυτή του συστήματος Goju Ryu Karate-Do, ο οποίος άρχισε την εκπαίδευση ένα μήνα αργότερα από τον Kiyoda. Το 1932 ο Kiyoda άρχισε να μελετάει κινέζικο kempo από κάποιον Κινέζο δάσκαλο που ζούσε στην Okinawa. Το στυλ του Kiyoda ονομάζεται, «toon ryu», το οποίο αναφέρεται στους δύο πρώτους χαρακτήρες του ονόματος του Higaonna.
Ο Kiyoda ήταν δάσκαλος μέσης εκπαίδευσης και Διευθυντής που καθιέρωσε τα προγράμματα για το Καράτε μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα της Okinawa. Στην 10ετία του 1930, έγινε ο αρχηγός του Dai Nippon Butokukai. Το 1944 εγκαταστάθηκε στη πόλη Beppu στο νησί Kyushu παίρνοντας μαζί του περιορισμένο αριθμό μαθητών. Κατά την διάρκεια των τελευταίων του χρόνων ο μικρότερος γιος του Juko συνέχισε την διδασκαλία του.
Ο master Kiyoda ήταν επίσης γνωστός για την εξειδίκευσή του στο kata Sanseiru.



Ο Eizo Onishi, γεννήθηκε από μια πολύ παλιά και παραδοσιακή οικογένεια Samurai. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με διάφορες πολεμικές τέχνες, όπως το Judo, το Kendo, το Jiu-Jitsu και το Jodo. Στα πρώτα χρόνια της εφηβείας του πήγε στο dojo του Toyama για εκπαίδευση στο Καράτε. Πολύ γρήγορα ξεχώρισε απ’ όλους τους μαθητές. Κι ήταν ο ίδιος ο Toyama που τον ώθησε στο να διδαχθεί και από τον Kiyoda, διαπιστώνοντας την μεγάλη του δίψα για περισσότερες γνώσεις πάνω στις πολεμικές τέχνες. Ο νεαρός Onishi, ήταν αναγκασμένος να ταξιδεύει κάθε μήνα επί έναν ολόκληρο χρόνο, πριν ο Kiyoda τον δεχθεί για μαθητή του, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να διαπιστώσει την θέλησή του. Στη συνέχεια, η ακόρεστη δίψα του για περισσότερες γνώσεις τον οδήγησαν στην Okinawa, όπου εκπαιδεύτηκε κοντά στον Chosin Chibana, ιδρυτή του συστήματος Shorin Ryu Karate-Do. Στο Πεκίνο, στο Χονγκ Κονγκ και στη Ταϊβάν, μελέτησε κινέζικο Chan-Fa. Λίγο πριν πεθάνει ο Τοyama, του απονέμει το «Menkyo-Keiden», (χειρόγραφος πάπυρος), και δηλώνεται σαν «Δίκαιος-Φρόνιμος» και με άριστη επίδοση. Επίσης, ο Onishi διορίζεται από τον δάσκαλό του Πρόεδρος της All Japan Kara-te-Do Association, τίτλο που κατέχει μέχρι σήμερα. Το 1952 ιδρύει το σύστημα Koei-Kan Karate-Do, που αποτελεί την αποκρυστάλλωση της πολύχρονης και συστηματικής του μελέτης πάνω στις πολεμικές τέχνες. Το όνομα του συστήματος προτάθηκε από τον Kanken Toyama και η μετάφρασή του είναι, «Η Ευτυχία και η Ευημερία της Αίθουσας», από το «Ko» που σημαίνει ευτυχία, το «ei» που σημαίνει ευημερία και το «kan» που σημαίνει αίθουσα. Το 1955, ο Onishi, εφεύρει τον προστατευτικό εξοπλισμό «bogu», με σκοπό οι αθλητές να δίνουν και να δέχονται χτυπήματα χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμού. Το bogu αποτελείται από το κράνος με μάσκα προσώπου από ατσάλινο δίχτυ, τον προστάτη κορμού που καλύπτει το μπροστινό μέρος του κορμού, από τον λαιμό μέχρι την μέση, και τα γάντια. Ο εξοπλισμός συμπληρώνεται με το προστατευτικό των γεννητικών οργάνων.



Όταν ο Onishi πήρε την άδεια ίδρυσης του Koei-Kan, ο Edward Kaloudis είχε ήδη αρκετούς μήνες εκπαίδευσης κοντά στον Kanken Toyama, στον οποίο είχε πάει ένας θείος του καπετάνιος. Σύμφωνα με την αφήγηση του ιδίου του sensei Kaloudis, είχε κρυφτεί μέσα στο καράβι του θείου του που ταξίδευε προς την Ιαπωνία. Όταν ο θείος του τον ανακάλυψε και μη μπορώντας να κάνει τίποτα άλλο, τον οδήγησε στον φίλο του Toyama. O Kaloudis ακολούθησε τον Onishi στην πρώτη εκπαιδευτική αίθουσα του Koei-Kan στη Kanagawa-Ken κι έγινε ο πρώτος μη Ανατολίτης που κέρδισε το πρωτάθλημα της All Japan Karate-Do Association. Σε αυτό το πρωτάθλημα, νικώντας στην κατηγορία του τρεις αντιπάλους στη σειρά, κληρώθηκε στον τελικό με τον πιο σκληρό απ’ όλους. Στη διάρκεια του αγώνα δέχθηκε πολύ δυνατό χτύπημα στο στόμα σπάζοντας έξι από τα δόντια του. Αν και θα μπορούσε να αναδειχθεί νικητής του τελικού από φάουλ του αντιπάλου του, προτίμησε να συνεχίσει καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια να κρύψει τον τραυματισμό και τον πόνο. Στο τέλος, νικητής του αγώνα στα σημεία, ο τραυματισμός του έγινε ορατός, (o sensei Kaloudis, αναφέρει χαρακτηριστικά πως, «έφτυσα τα δόντια μου στο τατάμι»), αναγκάζοντας θεατές κι αθλητές να τον αποθεώνουν για πολλή ώρα για το θάρρος που έδειξε. Όταν ρωτήθηκε για ποιο λόγο απέκρυψε τον τραυματισμό του, απάντησε, «εγώ είμαι Έλληνας», με αποτέλεσμα από τότε οι Ιάπωνες να τον δεχθούν ως ισότιμό τους. Άλλωστε, λίγα μόλις χρόνια μετά τις πυρηνικές βόμβες σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι, που σκόρπισαν τον όλεθρο και την καταστροφή, οι Ιάπωνες ήταν από επιφυλακτικοί έως κι αρκετά εχθρικοί απέναντι σε κάθε ξένο και πολύ περισσότερο σε κάποιον που προερχόταν από την Αμερική. Στη διάρκεια της πολύχρονης παραμονής του στην Ιαπωνία, ο sensei Kaloudis, έγινε κάτοχος, επίσης, της μαύρης ζώνης 1ου dan στο Aikido και στο Judo. Το 1958, επιστρέφοντας πλέον στις Η.Π.Α., με τον βαθμό San dan, (3ος βαθμός μαύρης ζώνης), δημιούργησε το πρώτο κλαμπ Καράτε-Τζούντο στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Από το 1966 εμφανίζεται σε όλα, σχεδόν, τα περιοδικά μαχητικών τεχνών, σε πλήθος τηλεοπτικών εκπομπών και σε αναρίθμητες επιδείξεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1968 διορίστηκε από τον δάσκαλό του αντιπρόσωπος της All Japan Karate-Do Association, για το δυτικό ημισφαίριο. Ως συγγραφέας συνέβαλλε στο βιβλίο, «Εγχειρίδιο των Πολεμικών Τεχνών και Αυτοάμυνα».

O Brian Frost, είναι ο τεχνικός υπεύθυνος του Koei-Kan στις Η.Π.Α. και συγγραφέας των βιβλίων, «Η ουσία των kata» και «Koei-Kan Karate-Do: Practice and Precept». Εκπαιδεύτηκε στην Ιαπωνία με τον Eizo Onishi και το 1972 κέρδισε το πρωτάθλημα της All Japan Karate-Do Association.

Δύο ακόμη πρωτοπόροι του Koei-Kan, είναι οι Gary Clements και Richard Woodgeard, που εκπαιδεύτηκαν κοντά στον Eizo Onishi, όταν υπηρετώντας στο Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α., είχαν σταθμεύσει στην Ιαπωνία. Από την δεκαετία του 1960 άρχισαν να διδάσκουν το στυλ στις Η.Π.Α.

Σήμερα, το Koei-Kan διδάσκεται, φυσικά, στην Ιαπωνία, τις Η.Π.Α. (Arizona, California, Florida, Georgia, Michigan, Montana, New Jersey, New York, Pennsylvania, Washington), στην Ελλάδα, στην Ισπανία, την Ιταλία και στη Νότιο Αμερική.













Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ Koei-Kan

Τo όνομα του Koei-Kan, προτάθηκε στον Eizo Onishi, από τον δάσκαλό του master Κanken Toyama.
H μετάφραση του Koei-Kan από τα Ιαπωνικά είναι: Ευτυχία (ko), Ευημερία (ei) και Χώρος ή Αίθουσα (kan). Επομένως, η μετάφρασή του είναι, «Η Ευτυχία και η Ευημερία της Αίθουσας».
Αυτός ο ορισμός είναι αληθινά εκφραστικός για την φύση και τον σκοπό του Koei-Kan.
Το να διαμορφώσουμε τους εαυτούς μας στο μέγιστο, σε μια προσπάθεια να φτιάξουμε πιο καλύτερες τις ζωές μας, είναι ο σκοπός της συνεχούς και συστηματικής μελέτης αυτού του στυλ Καράτε.
Η εξέλιξη αυτού του τύπου παρουσίας είναι ωφέλιμος για όλη μας την ζωή, τόσο καλή, όσο ξεχωριστή είναι.
«Η Ευημερία με Ευτυχία προς το μέλλον», πολύ συχνά χρησιμοποιείται για να περιγράφει την σημασία του Koei-Kan, και αναφέρεται γιατί προφανώς είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα από τις ουσιαστικές αρχές του στυλ Koei-Kan.




ΚΑΤΑ

Τα kata, είναι προκαθορισμένη σειρά κινήσεων με φανταστικούς αντιπάλους, κι αποτελούν ουσιαστικά την ουσία του Καράτε. Μέσω της συστηματικής εξάσκησης στα kata, ο ασκούμενος φτιάχνει την ταχύτητά του, τον συγχρονισμό του, την αναπνοή του, την αυτοσυγκέντρωσή του, την καλή του στάση και την ισορροπία του. Έτσι, λοιπόν, τα kata αποτελούν την ιδανική εξάσκηση όλου του σώματος, με τεχνικές σε συγκεκριμένη αλληλουχία και σειρά. Mέσω της συνεχής εξάσκησης στα kata, ο μαθητής επιτυγχάνει αρμονία και ρυθμό, εσωτερική ηρεμία και αυτοπεποίθηση. H μεγάλη αξία των kata είναι ότι ο μαθητής μπορεί να εξασκηθεί μόνος του χωρίς την παρουσία συνασκούμενου. Οι κινήσεις είναι απολύτως ελεγχόμενες, χωρίς τον φόβο του τραυματισμού, αφού δεν υπάρχει επαφή με συνασκούμενο.
Όλα τα kata αρχίζουν με αμυντικές κινήσεις, που υποδηλώνουν τον αμυντικό χαρακτήρα της τέχνης.
Αναμφισβήτητα, την βάση του Καράτε, αποτελούν τα kata, τα οποία ήταν η βασική εξάσκηση κάθε μαθητή στο Καράτε, μέχρι που αυτό εισήρθε στην Δύση, με αποτέλεσμα σήμερα οι αθλητές να καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος της προπόνησής τους στον αγώνα, (kumite).
Τα kata δεν υπάρχουν μόνο στο Καράτε, αλλά σε όλες τις πολεμικές τέχνες, (στις κινέζικες τέχνες ονομάζονται «φόρμες»).
Στο Καράτε της Shuri-te, υπήρχαν τα κάτωθι kata:
Α. Τα πέντε
Pinan:
ü Shodan
ü Nidan
ü Sandan
ü Yondan
ü Godan
Β. Τα τρία
Naihanchin:
ü Shodan
ü Nidan
ü Sandan
Γ. Τα δύο
Pasai, ή Patsai:
ü Dai
ü Sho
Δ. Τα τέσσερα
Kushanku:
ü Dai
ü Sho
ü Shiro
ü Chibana

Στο Καράτε της Naha-te, υπήρχαν τα κάτωθι kata:
ü Sanchin
ü Seisan
ü Sanseiru
ü Suparinpei
ü Neipai

Σήμερα, στο Koei-Kan, διδάσκονται τα κάτωθι kata:
ü Pinan Shodan Peace Eιρήνη
ü Pinan Nidan Peace Ειρήνη
ü Pinan Sandan Peace Ειρήνη
ü Pinan Yondan Peace Ειρήνη
ü Pinan Godan Peace Ειρήνη
ü Sanchin Three battle Τρεις μάχες
ü Naihanchin Shodan Horse Riding Ιππασία
ü Naihanchin Nidan Horse Riding Ιππασία
ü Naihanchin Sandan Horse Riding Ιππασία
ü Seisan 13
ü Sanseiru 36
ü Chindo Supression
ü Pasai Dai To penetrate a creat fortress Εισχωρώ στο μεγάλο φρούριο
ü Pasai Sho To penetrate a small fortress Εισχωρώ στο μικρό φρούριο
ü Kushanku Dai The great or large Kushanku Το μεγάλο kata του Kushanku
ü Sepai 18
ü Gojushiho 54
ü Chibana Kushanku Kushanku of Chibana Το Kushanku του Chibana
ü Renchiken Ichiro Lotus Fist Κίνηση Λώτους
ü Suparinpei 108
ü Kushanku 4 corner 4 γωνίες
ü Shiho Kushanku
ü Jaken Ichiro Snake fist Κίνηση φιδιού

Κάθε kata, έχει τα δικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα, που πρέπει να τονίζονται από τον ασκούμενο. Η προπόνηση των kata, στο Koei-Kan, αρχίζει με την μελέτη των Pinan, που αποτελούν την βάση του. Τα Pinan δημιουργήθηκαν από τον master Itosu. Pinan, σημαίνει «Ειρήνη», επομένως μια έννοια των συγκεκριμένων kata, είναι, «πορευτείτε με ειρήνη».
Το αρχαιότερο kata που σήμερα διδάσκεται είναι το Seisan.
Αρκετά kata έχουν πάρει τις ονομασίες τους από πουλιά, όπως το kata Empi, που σημαίνει, «το πέταγμα του χελιδονιού», έχοντας κινήσεις γρήγορες και κοφτές που θυμίζουν το πέταγμα του χελιδονιού, ή το kata Gankaku, που πήρε το όνομά του από τον Γερανό.
Υπάρχουν kata που είναι για αρχάριους, όπως τα Pinan, ή τα Heian του Shotokan Karate, και άλλα που είναι για προχωρημένους. Πάντως πριν την δημιουργία των Pinan, οι αρχάριοι μπορεί να άρχιζαν την εξάσκησή τους με οποιοδήποτε kata, ακόμα και με kata που σήμερα δι-δάσκεται στις «μεγάλες» ζώνες, δηλαδή, την καφέ ή την μαύρη.

Στο Koei-Kan Karate, τα kata διδάσκονται ως εξής:
Βαθμός Kata
Shichi Kyu Pinan Nidan
Roku Kyu Pinan Shandan
Go kyu Pinan Shodan
Yon kyu Pinan Yondan & Pinan Godan
San kyu Sanchin-Naihanchin Shodan-Naihanchin Nidan
Ni kyu Seisan-Sanseiru
I kyu Chindo-Pasai Dai
Shodan (1o dan) Kushanku Dai-Pasai Sho (optional)
Nidan (2o dan) Kushanku Sho-Sepai
Sandan (3o dan) Gojushiho-Pasai Sho (optional)
Yondan (4o dan) Chibana Kushanku-Renchiken Ichiro (optional)
Godan (5o dan) Suparinpei-Shiho Kushanku (optional)

Πολύ συχνά, σε ολόκληρο τον κόσμο σήμερα, διοργανώνονται διαγωνισμοί kata, όπου αξιολογούνται ο έλεγχος, η σωστή χρήση της δύναμης, η ταχύτητα και η έκταση και συσπείρωση του σώματος. Βαθμοί χάνονται όταν ο αθλητής που εκτελεί kata δεν τελειώνει ακριβώς στο ίδιο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε και φυσικά, όταν κάνει λάθος στη σειρά των κινήσεων.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως τα kata βοήθησαν στο να συντηρηθεί η κληρονομιά του Καράτε και να περάσει από γενιά σε γενιά, φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας, και δίνοντας στην τέχνη την ολοένα αυξανόμενη δημοτικότητά της σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου