Παρασκευή, Φεβρουαρίου 19, 2016

Δεν πεθανε ο Παντελιδης...


"Κανείς άνθρωπος δεν πεθαίνει, αν δεν 
πεθάνει πρώτα στις καρδιές των ανθρώπων" 

 Παρακολουθώ κι εγώ με οδύνη, όπως όλοι, τα δυσάρεστα γεγονότα που εκτυλίσσονται από χθες το πρωί, όταν ο νεαρός τραγουδιστής -όπως και χιλιάδες άλλοι- έχασε τόσο άδικα τη ζωή του.
Και τα όσα συμβαίνουν μου θυμίζουν έντονα τα όσα συνέβησαν και πριν μερικά χρόνια με τον, επίσης, άδικο θάνατο του Νίκου Σεργουλόπουλου. Όπου κάθε λογής πρόσωπο βρήκε το τρόπο ν' αναδειχθεί από την αφάνειά του, έστω και αν μέχρι χθες τον έβριζε για τα τραγούδια του.
Κοντά σε αυτούς και κάποια άθλια υποκείμενα που, όχι μόνο δεν σέβονται τον άδικο χαμό ενός νέου ανθρώπου, όχι μόνο δεν σέβονται τον αβάσταχτο πόνο της οικογένειάς του, αλλά βγαίνουν με εμετικά δημοσιεύματα, βρίσκοντας κι αυτοί την ευκαιρία ν' αναδειχθούν, έστω και με αυτό τον τρόπο, από τον κοινωνικό βούρκο που έχουν πέσει.

Για όλους αυτούς από τους προαναφερόμενους, το μίσος τους για τον Παντελίδη δεν βρίσκεται στα τραγούδια που έλεγε, αλλά στο ότι το νεαρό αυτό παιδί, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, κατάφερε ν' αναδειχθεί σε πρίγκιπα. Χωρίς υποστήριξη από το λεγόμενο σταρ σύστεμ, σε σχέση με κάποιους άλλους "καλλιτέχνες" και άλλες "καλλιτέχνιδες" που αναδεικνύονται βγάζοντας στη φόρα την προσωπική τους ζωή ή τα... καλλίγραμμα κορμιά τους ημίγυμνα στις πίστες.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τα τραγούδια του Παντελίδη δεν άρεσαν. Γιατί τα θεωρούσαν κάποιοι κατώτερης ποιότητας. Κι όμως, αυτά τα τραγούδια τα λατρεύουν και τα σιγοτραγουδούν γιατί εκφράζουν τον έρωτα, τον πόνο, την απόρριψη...

Ο Παντελίδης έγινε αγαπητός για τα τραγούδια του, τη φωνή του, την καλή του συμπεριφορά. Αλλά και γιατί κάποιοι "ειδικοί" στο χώρο του τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων δημοσιογράφων, τον έβριζαν. Αυτό γίνεται όχι μόνο στο χώρο του τραγουδιού, αλλά και σε άλλους χώρους, όπως στη λογοτεχνία, ακόμη και στη δημοσιογραφία. Ευτυχώς όμως ο κόσμος δεν επηρεάζεται γιατί έχει το δικό του αλάθητο κριτήριο.

Κι αυτό το κριτήριο ήταν που ανέδειξε τον Παντελίδη στην κορυφή. Και θα μείνει εκεί για πάντα... 

Θα τον θυμόμαστε μέσα από τα τραγούδια του. Άλλωστε όλοι οι μεγάλοι "έφυγαν" σε μικρή ηλικία... όπως και ο Παντελίδης.

Είναι μερικές φορές που τα γεγονότα σου κλείνουν το στόμα... Τελικά, η πραγματικότητα γίνεται πάρα πολύ πραγματική και ξεπερνάει σε τραγικότητα και την πιο τρελή φαντασία. 
Το μόνο που, τουλάχιστον, θέλω να πω είναι ότι είμαι κι εγώ εδώ, μαζί με όλους τους άλλους, κι ενώνω την αγάπη μου για σένα με τη δική τους.Και θα τραγουδάμε όλοι μαζί τα τραγούδια σου, για να ξορκίζουμε θεούς και δαίμονες...

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που από αύριο θα τον σκεπάζει!!!






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Google+ Followers

About Us

Recent

ArabicBlogger Tips And Tricks|Latest Tips For BloggersFree BacklinksBlogger Tips And Tricks Korean Japanese Chinese Simplified Russian Portuguese
English French German Spain Italian Dutch

Random