Δευτέρα, Φεβρουαρίου 22, 2016

Ερωτας, αγάπη και σεξ...


«Το σπουδαίο δεν είναι ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας ονειροπολώντας μιαν άλλη πιο ενδιαφέρουσα, αλλά να κάνουμε να λαλήσει τούτη η ζωή, όπως μας δόθηκε, καθημερινή, ταπεινή, ανθρώπινη, όπου το κάθε τι που μπορούμε να γυρέψουμε πρέπει να υπάρχει» 
-Γιώργος Σεφέρης - 

«Φεγγαρόλουστη νύχτα, σπάσαν τα σύννεφα σκορπίστηκαν…», έγραψε ο Μανεφούσα Ματσούο-Μπασό, ο Ιάπωνας ποιητής που έζησε από το 1664 έως το 1694 γεννημένος από οικογένεια Σαμουράι, αλλά που αρνήθηκε ν’ ακολουθήσει τον τρόπο ζωής αυτών των πολεμιστών. Η νύχτα προχωράει καθώς συνεχίζω να γράφω σε μια προσπάθεια να βάλω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου σε μια τάξη.

Άλλες φορές γράφω κατευθείαν στον υπολογιστή, άλλες φορές προτιμώ το μελάνι και το χαρτί. Η αίσθηση του μελανιού που απλώνεται πάνω στην άψυχη λευκή σελίδα ζωγραφίζοντας τις λέξεις μπορεί να είναι περισσότερο κουραστική και αργή αλλά σίγουρα πιο απολαυστική.

Η ζωή μας σήμερα έχει καταντήσει ρομποτική. Ζώντας σ’ ένα κόσμο όπου κυριαρχούν πολλά προβλήματα με κυρίαρχο το οικονομικό, κοιμόμαστε, ξυπνάμε, πάμε στις δουλειές μας κι επιστρέφουμε στο σπίτι για… να καθίσουμε μπροστά από μια τηλεόραση με το τηλεκοντρόλ να έχει εξελιχθεί σε προέκταση του χεριού μας.

Ζούμε τον κόσμο μέσα από ένα γυαλί που ολοένα και περισσότερο μας καθηλώνει. Είναι τόσο μεγάλη η απορροφητική δύναμη της τηλεόρασης που κάνει τους ανθρώπους να βλέπουν μόνο σε μια κατεύθυνση και να μην αντικρίζει ο ένας τον άλλον. Η ζωή όμως είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να λάβει κάποιος, όπως αναφέρουν όλες οι θρησκείες και οι φιλοσοφίες του κόσμου κι εμείς την ξοδεύουμε άσκοπα χάνοντας ότι πιο όμορφο υπάρχει γύρω μας.

Χάνουμε τους φίλους μας, πάψαμε να μιλάμε στα παιδιά μας ή στους συντρόφους μας, μπερδεμένοι σε μια ανιαρή καθημερινότητα για την οποία δεν κάνουμε κάτι να την αλλάξουμε. Μένουμε απορροφημένοι σ’ ένα χαζοκούτι που το προτιμάμε αντί, για παράδειγμα, να διαβάσουμε ένα βιβλίο ή ν’ ακούσουμε λίγη μουσική.

«Τα βιβλία είναι οι φάροι που φωτίζουν την απέραντη θάλασσα του χρόνου», έγραψε ο Ουίπα, για να συνεχίσει σαρκαστικά ο Γκραούτσο Μαρξ: «Βρίσκω την τηλεόραση πολύ εκπαιδευτική. Μόλις κάποιος την ανοίξει πάω στο άλλο δωμάτιο και διαβάζω ένα βιβλίο». Γινόμαστε παθητικοί δέκτες μιας ατέρμονης κατάστασης που μας αφαιρεί κάθε ευαισθησία, κάνει το μυαλό μας αργόστροφο, βλάπτει το πνεύμα και την ψυχή μας, ατονεί το σώμα μας.

Ζούμε τη ζωή μας μέσα από ένα κουτί αποδεχόμενοι ότι φθηνό και ανούσιο μας σερβίρουν σε μεγάλες δόσεις. Ευχαριστιόμαστε να παρακολουθούμε τα δράματα συνανθρώπων μας που ξεπουλούν τη ζωή τους για δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας, όπως είχε πει ο Αντι Γουόρχολ το 1968, ίσως και με κάποιο χαρτζιλίκι που τους δίνουν για να γίνονται βορρά στα αδηφάγα μάτια των τηλεθεατών. Ικανοποιούμαστε με το να ταυτίζουμε τις ζωές μας με τις ζωές διάσημων κυρίως ηθοποιών σε σαπουνόπερες. Κι αυτή είναι η κατάντιά μας.

Η ανθρώπινη επαφή έπαψε να υπάρχει κι ας αποτελεί την βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η ανθρώπινη πνευματική ανάπτυξη. Πάψαμε ακόμη και να ερωτευόμαστε αφού κι αυτό το τόσο όμορφο συναίσθημα το φιλτράρουμε μέσα από έναν υπολογιστή. Ο έρωτας είναι το ισχυρότερο συναίσθημα έλξης μεταξύ των ανθρώπων που θεοποιήθηκε από ποιητές, λογοτέχνες και στιχουργούς.

Ο έρωτας κινεί τον κόσμο, μας παρασύρει, μας μεταμορφώνει, μας συγκινεί και μας καθηλώνει. Πρόκειται για μια αμοιβαία σχέση που συνδέει δύο πρόσωπα τα οποία ελεύθερα διάλεξε το ένα το άλλο δίχως να περιμένει ανταλλάγματα. Γιατί στον έρωτα, στον αληθινό έρωτα, δίνεις περισσότερα από όσα παίρνεις κι αυτό σε ικανοποιεί, σε κάνει ευτυχισμένο. Η ψυχίατρος Πατρίτσια Μπάμπι αναφέρει πως, «όταν ερωτευόμαστε ο οργανισμός απελευθερώνει έναν χείμαρρο από χημικές ουσίες ευφορίας οι οποίες πυροδοτούν συγκεκριμένες αντιδράσεις». 

Ο Άγγλος συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος Γουίλιαμ Σόμερσετ έγραψε ότι, «η μεγάλη τραγωδία της ζωής δεν είναι ότι οι άνθρωποι χάνονται, αλλά ότι παύουν ν’ αγαπούν». Οι αρχαίοι Έλληνες αναφέρονταν συχνά στον έρωτα τονίζοντας πως ήταν γιος της θεάς Αφροδίτης και του θεού Άρη. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα ήταν γιος του Χάους που ενσάρκωνε την αρμονία. Ο μύθος αναφέρει ότι ο Έρωτας διασκέδαζε βασανίζοντας τους ανθρώπους, τρυπώντας τους με τα βέλη, μέχρι που ο ίδιος έπεσε θύμα της αλαζονείας του.

«Η Ψυχή ήταν μια πανέμορφη κοπέλα που την ζήλεψε η θεά Αφροδίτη. Ζήτησε από τον Έρωτα να την βοηθήσει δηλητηριάζοντας τις ψυχές των ανδρών ώστε κανείς να μη την θέλει για γυναίκα του. Ο Έρωτας θέλησε αμέσως να ικανοποιήσει την επιθυμία της μητέρας του όμως από λάθος τρυπήθηκε από δικό του βέλος με αποτέλεσμα να ερωτευτεί παράφορα την Ψυχή. Μεγαλώνοντας η κοπέλα γινόταν ακόμη πιο όμορφη αλλά κανείς δεν την ήθελε για γυναίκα του. Απογοητευμένοι οι γονείς της πήγαν στο Μαντείο των Δελφών ζητώντας τον χρησμό της Πυθίας η οποία ευρισκόμενη σε έκσταση έδινε χρησμούς με τρόπο δυσνόητο και αινιγματικό. Η Πυθία, με την παρότρυνση του Έρωτα, τους συμβούλευσε πως η κόρη τους δεν μπορεί να παντρευτεί κανέναν παρά μόνο μ' ένα τέρας που την περιμένει στη κορυφή του βουνού. 

Ο γάμος έγινε και η Ψυχή μεταφέρθηκε στο παλάτι του άντρα της που όμως ποτέ δεν τον έβλεπε διότι εκείνος την επισκεπτόταν μόνο τις νύχτες. Ήταν όμως πάντα πολύ τρυφερός και καλόκαρδος μαζί της κι έτσι η κοπέλα άρχισε να προβληματίζεται για το αν είναι τόσο άσχημος όπως είχε πει η Πυθία. Με την παρότρυνση από τις αδελφές της, φοβούμενη ότι κάποια στιγμή ο σύζυγός της θα την σκότωνε, αποφάσισε να το κάνει πρώτη. 

Έτσι, ένα βράδυ που εκείνος αποκοιμήθηκε, η Ψυχή σηκώθηκε και πολύ σιγά πήρε ένα μαχαίρι κι ένα λυχνάρι. Όταν πλησίασε και είδε τον πανέμορφο Έρωτα τα έχασε και γυρνώντας το λυχνάρι έπεσε πάνω του το καυτό λάδι. Εκείνος ξύπνησε από τον πόνο και μόλις κατάλαβε τι συνέβη πέταξε μακριά της λέγοντας πως η καχυποψία της σκότωσε την αγάπη τους και πλέον δεν θα ήταν μαζί. Η Ψυχή μετανιωμένη για την πράξη της άρχισε να τον αναζητά μέχρι που έφτασε σε ένα ναό της Δήμητρας. 

Η θεά την συμβούλευσε να βρει την Αφροδίτη και να της επιτρέψει να δει τον γιο της που τον είχε φυλακίσει μέχρι να γιατρευτεί από τις πληγές του λαδιού. Η Ψυχή, πράγματι συνάντησε την Αφροδίτη και η θεά για να την βασανίσει περισσότερο της ζήτησε να της ικανοποιήσει τρεις επιθυμίες: Η πρώτη ήταν να φέρει το χρυσό μήλο από την αυλή του θεού Ήλιου, η δεύτερη να κλέψει τον σκοτεινό μανδύα της θεάς της Νύχτας και η τρίτη να της φέρει το κουτί της Περσεφόνης από τον Αδη. 

Η Ψυχή έφερε σε πέρας τις δύο πρώτες επιθυμίες της Αφροδίτης ενώ στη τρίτη, καθώς είχε κλέψει το κουτί της Περσεφόνης, το άνοιξε από περιέργεια. Από μέσα βγήκε ο Μορφέας που την έριξε σε βαθύ ύπνο. Όταν ο Έρωτας έμαθε τι είχε συμβεί το έσκασε από την φυλακή και βρήκε τον Δία ζητώντας του να βοηθήσει την Ψυχή. Ο βασιλιάς των θεών συγκινημένος όχι μόνο την έσωσε αλλά την έκανε αθάνατη κι επέτρεψε στους δύο νέους να ζήσουν μαζί αιώνια». 

Με τον έρωτα γίνεσαι ευτυχισμένος, νιώθεις πληρότητα σαν άνθρωπος. Όταν υπάρχει ο έρωτας αλλάζει ο τρόπος που νιώθουμε και αντιλαμβανόμαστε τη ζωή. Στην αρχαία Ρώμη πίστευαν ότι ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που δεν περιέχει κάτι πνευματικό και πως ο τελικός στόχος ήταν η ηδονή και η τεκνοποίηση.

Στην αρχαία Ελλάδα όμως θεωρούσαν πως ο άνθρωπος γίνεται ευτυχισμένος μόνο όταν βρει το άλλο του μισό και όσο καθυστερεί τόσο περισσότερο δυστυχισμένος γίνεται. Έγραψε ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιο»: “Το σώμα κάθε ανθρώπου ήταν στρογγυλό, έχοντας ολόγυρα πλάτη και πλευρά, χέρια είχε τέσσερα, πόδια το ίδιο, πρόσωπα δύο πάνω σ' ένα λαιμό κυλινδρικό, απόλυτο ίδια στη μορφή και πάνω σ' αυτά τα δύο πρόσωπα, που ήταν στραμμένα σε αντίθετες κατευθύνσεις, ήταν χωμένο ένα κεφάλι κι ακόμα είχε τέσσερα αυτιά, διπλά γεννητικά όργανα και όλα τα υπόλοιπα μπορεί κανείς να τα υποθέσει με βάση τα προηγούμενα. 

Προχωρούσε και όρθιο, όπως τώρα, είτε προς τη μία κατεύθυνση είτε προς την άλλη και όποτε επιθυμούσε να τρέξει γρήγορα στηριζόταν σε χέρια και πόδια που ήταν σύνολο οκτώ. Στην αντοχή και στη σωματική δύναμη ήταν φοβερά και είχαν μεγάλη έπαρση, μάλιστα τα έβαλαν και με τους θεούς. Ο Δίας και οι υπόλοιποι θεοί σκέφτονταν τι να κάνουν και βρίσκονταν σε αμηχανία γιατί δεν ήθελαν ούτε να τα σκοτώσουν και ν' αφανίσουν το είδος, ούτε να τα αφήσουν να φέρονται με αναίδεια. Τελικά ο Δίας βρήκε τη λύση. 

Με τους κεραυνούς του τούς έκοψε στα δύο κι έτσι και την ισχύ τους έχασαν και πιο χρήσιμοι θα είναι αφού έγιναν περισσότεροι και βάδιζαν όρθιοι σε δύο πόδια. Καθένας από μας λοιπόν είναι κομμάτι ανθρώπου που περιμένει το ταίριασμά του με το άλλο του μισό, γιατί πράγματι είναι κομμένος από ένας σε δύο. Αναζητεί λοιπόν πάντοτε ο καθένας το άλλο του μισό και όταν το ανακαλύψει σμίγει μαζί του, ξαναγίνεται ολόκληρος και είναι ευτυχής. Όσο δεν το βρίσκει υποφέρει, γιατί είναι κομματιασμένος, λειψός”.

Υπάρχει όμως και μια άλλη σχετική ιστορία την οποία λένε οι Ταοϊστές:
«Στην απαρχή του χρόνου το πνεύμα και η ύλη έδωσαν μεταξύ τους μια μάχη μέχρι θανάτου. Τελικά θριάμβευσε το πνεύμα και η ύλη καταδικάστηκε να ζει για πάντα στο εσωτερικό της γης. Πριν όμως συμβεί αυτό, το κεφάλι της χτύπησε στο στερέωμα και κομμάτιασε τον έναστρο ουρανό. Η θεά Νιούκα βγήκε από τη θάλασσα, εκθαμβωτική με την πύρινη πανοπλία της. Ζέστανε τα χρώματα του ουράνιου τόξου σε ένα μεγάλο καζάνι και τα χρησιμοποίησε για να ξανακολλήσει τα άστρα στο στερέωμα. Δυστυχώς όμως δεν μπόρεσε να βρει δύο από αυτά κι έτσι το στερέωμα παρέμεινε ατελές. Αυτή είναι η προέλευση της αγάπης: Δυο ψυχές γυρνούν συνεχώς στη γη ψάχνοντας το άλλο τους μισό. Όταν καταφέρουν να το βρουν μπαίνουν στον ουρανό τα κομματάκια που λείπουν και ολόκληρα το σύμπαν έχει πλέον νόημα για το ζευγάρι». 

Ο έρωτας δεν πρέπει να ταυτίζεται με το σεξ που αποτελεί την επιθυμία του ενός προς τον άλλον. Φυσικά το σεξ είναι απαραίτητο στη ζωή κάθε ανθρώπου ανεξαρτήτου ηλικίας και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ότι ο άνθρωπος έχοντας φθάσει σε προχωρημένη ηλικία δεν νιώθει την ανάγκη της σωματικής επαφής. Πρόκειται για μια απόλυτη φυσιολογική ανάγκη. Με το σεξ όμως βλέπουμε τους άλλους σαν πηγές της δικής μας απόλαυσης και όχι σαν ψυχές, σαν προσωπικότητες.

Ο έρωτας είναι αυτός που ολοκληρώνει την ύπαρξή μας και που δεν διαρκεί για πάντα αλλά μετουσιώνεται στο ανώτερο συναίσθημα, αυτό της αγάπης. Τι σημαίνει αγάπη; Μήπως την μπερδεύουμε με τη σεξουαλική επιθυμία ή την τρυφερότητα, το σύνηθες λάθος που κάνουν οι νέοι και οδηγούνται βιαστικά σε γάμους που σύντομα διαλύονται; Αγάπη σημαίνει να εκτιμάμε τις ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου χωρίς να τον κρίνουμε. Ν’ αγαπάμε τον άλλον όπως είναι και όχι όπως ονειρευόμαστε να είναι. Σεβόμαστε αυτό που είναι και δεν έχουμε την απαίτηση ν’ αλλάξει για να μας ευχαριστήσει.

Η αληθινή αγάπη είναι αποδεσμευτική από τη ζήλια, για μένα το χειρότερο συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος και που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή της σχέσης του με τον άλλον. Η αληθινή αγάπη περιέχει την εμπιστοσύνη, δεν θέτει όρους και προϋποθέσεις, δεν έχει προκαταλήψεις.

Ο Κώστας Φωτεινός έγραψε πως, «αγάπη σημαίνει ο ένας να επιτρέπει στον άλλον να αναπτύσσεται κοντά του και να τον διευκολύνει σε αυτό». Υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται κενοί γιατί δεν καταλαβαίνουν την ανάγκη τους για αγάπη. Τους βλέπουμε παντού γύρω μας, τους αναγνωρίζουμε από τον τρόπο ζωής που κάνουν ξεσπώντας είτε στο να τρώνε συνέχεια ή να πίνουν υπερβολικά ή να παίρνουν φάρμακα ή ουσίες ή να απορρίπτουν συλλήβδην τον εαυτό τους. Ακόμη και η συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων πολλές φορές γίνεται από την ανάγκη του ανθρώπου να γεμίσει έστω για λίγη ώρα το κενό που νιώθει. Αυτοί οι άνθρωποι αισθάνονται δυστυχισμένοι, θυμωμένοι, απογοητευμένοι, νιώθουν να βρίσκονται σ’ ένα αδιέξοδο που ολοένα μεγαλώνει. Το βασικότερο για να ξεπεράσει κάποιος όλα τα παραπάνω είναι πρώτα ν' αγαπήσει τον εαυτό του.

Ο συγγραφέας Μάξουελ Μαλτζ, έγραψε ότι, “αποδέξου τον εαυτό σου όπως είναι, διαφορετικά δεν θα πλησιάσεις ποτέ την ευκαιρία και δεν θα αισθανθείς ελεύθερος να κινηθείς προς αυτήν. Θα νιώσεις πως δεν την αξίζεις”. Κανένας δεν είναι τέλειος και η αγάπη του εαυτού του σημαίνει ότι τον αποδέχεται με τις ατέλειές του. Μόνο όταν αυτό συμβεί θα σπάσει τις αλυσίδες της κενότητας, της μοναξιάς και θα μοιράσει αλλά και θα δεχτεί την αγάπη. Μη ψάχνετε για μυστικά και μαγικές συνταγές.

Η αγάπη μας απελευθερώνει από όλα τα άσχημα συναισθήματα που προέρχονται από τη μοναξιά. Μια μοναξιά που όσο κι αν φαίνεται περίεργο την βιώνουν περισσότερο όσοι ζουν σε μεγάλες πόλεις, περιτριγυρισμένοι από πολλούς άλλους ανθρώπους. Αυτό όσο οξύμωρο κι αν φαίνεται είναι μια σκληρή πραγματικότητα που οδηγεί σε ανασφάλεια με επακόλουθα την αδιαφορία και την επιθετικότητα.

Στις 21 Φεβρουαρίου 1965, ο Κρισναμούρτι είπε σε ομιλία του πως, “ότι κι αν κάνετε, είτε τρέχετε πίσω απ' όλους τους θεούς της γης είτε παίρνετε μέρος σε κάθε λογής κοινωνικές δραστηριότητες, είτε προσπαθείτε να βοηθάτε τους φτωχούς, μπαίνετε στη πολιτική, γράφετε βιβλία ή ποιήματα, χωρίς αγάπη θα είστε ένα νεκρό πλάσμα”.

Είπε ο Μαχάτμα Γκάντι:
“Σε αυτούς που αγαπάς γίνεσαι θύμα και σε αυτούς που αγαπιέσαι γίνεσαι θύτης. Αν αγαπάς και αγαπιέσαι ταυτόχρονα δεν υπάρχει ούτε εγωισμός, ούτε πληγή”. 

Επιστρέφοντας και πάλι στο “Συμπόσιο” του Πλάτωνα, διαβάζουμε:
 “Μόνο αυτοί που αγαπάνε είναι πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους για να υπερασπίσουν αυτόν που αγαπάνε και όχι μόνο οι άντρες αλλά και οι γυναίκες. Όπως η κόρη του Πελία, η Άλκηστη, αφού μόνο αυτή στάθηκε πρόθυμη να πεθάνει στη θέση του άντρα της, παρόλο που ζούσαν ο πατέρας του και η μάνα του, αυτή λόγω του έρωτά της τους ξεπέρασε τόσο πολύ σε αγάπη ώστε να κάνει φανερό ότι ήταν για τον γιο τους ξένοι και μόνο στο όνομα συγγενείς κι όταν το έκανε αυτό θεωρήθηκε όχι μόνο από τους ανθρώπους αλλά και από τους θεούς ότι έκανε τόσο ωραία πράξη ώστε, ενώ πολλοί άνθρωποι είχαν κάνει πολλές και ωραίες πράξεις, σε ελάχιστους μόνο οι θεοί έδωσαν αυτό το δώρο, ν' ανεβάσουν την ψυχή τους από τον Αδη, τη δική της όμως ψυχή την ανέβασαν γιατί την θαύμασαν για την πράξη της και οι θεοί τιμούν εξαιρετικά το ζήλο και τη μεγαλοψυχία που έχει να κάνει με τον έρωτα”. 

 “Η αγάπη είναι δροσιά του ουρανού που ποτίζει την καρδιά” 
-Ερρίκος Χάιν-

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Google+ Followers

About Us

Recent

ArabicBlogger Tips And Tricks|Latest Tips For BloggersFree BacklinksBlogger Tips And Tricks Korean Japanese Chinese Simplified Russian Portuguese
English French German Spain Italian Dutch

Random