Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012
0 Και η ζωή... συνεχίζεται!!!
του Χρυσοβαλάντη Δημητρόπουλου
Εκπαιδευτικού
Διακόψαμε το μονόλογο , περιμένοντας τα νέα από μιαν άλλη εποχή. Τερματίσαμε τις μέρες της σιωπής και αρχίσαμε πάλι να μετράμε τα λόγια μας μέσα στη νύχτα… Ατέλειωτα τα γράμματα μέσα στις λέξεις!!! Χαμένες οι τελείες και τα κόμματα μέσα στην πλημμύρα των νοημάτων, που πασχίζουν να βγουν στην επιφάνεια και να δώσουν σημείο ύπαρξης. Της δικής μας ύπαρξης… Από μακριά, οι λάμψεις των αστραπών μιας καταιγίδας σαρώνουν την επιφάνεια του είναι μας, μπας και εντοπίσουν τους ναυαγούς – λογισμούς μας.
Νύχτες αλλιώτικες. Νύχτες μπερδεμένες. Νύχτες ανακατεμένες με όνειρα και παραισθήσεις…. Κι εσύ, καθισμένη σε μια γωνιά της ψυχής σου, αφήνεις τις σκέψεις σου να περάσουν απέναντι, στην άλλη όχθη της περιπλάνησης, ψάχνοντας να βρουν ένα νόημα, για να ξαποστάσουν, να λυτρωθούν, να πάρουν μια ανάσα απ’ την ανάσα σου και να συνεχίσουν στο άπειρο, στο πουθενά, στην «Ιθάκη» τους.
Αυτός ο κόσμος… Αλλόφρων και αλλόκοτος. Κύμβαλο αλαλάζων στο πουθενά. Παράφρων και παράλογος. Μόνο η νύχτα τον κρύβει από τα μάτια μας. Μόνο ο αέρας προδίδει την ανάσα του. Μόνο ο ήλιος τον ξεγυμνώνει στο φως του. Για να δούμε τί; Για να θαυμάσουμε τί; Τα έργα και τις ημέρες του; Τα αίσχη και τις πομπές του; Μαύρη λιτανεία με θλιβερές ψυχές, δίχως πρόσωπα, με θεατές φαντάσματα, ανθρώπων έργα ανίερα.
Παγερή η νυχτιά απόψε, σαν την αδιαφορία μας. Άστεγοι στο δρόμο, ζητούν τη βοήθεια αστέγων βιαστικών περαστικών σωμάτων. Σωμάτων χωρίς έλεος και ψυχή. Απλά, περαστικών!!! Μόνο οι περιπλανώμενες ψυχές σκεπάζουν με τις φτερούγες τους εκείνους που έχουν κάνει στρώμα τη σκληρή γη, το παγκάκι του πάρκου, και σάβανο, τα χοντρά χαρτόνια, μέσα στα οποία εμείς πακετάρουμε ό,τι μας τρέφει το σώμα και ατροφεί την ψυχή μας. Και, σαν τις Απόκριες, είπαμε να μεταμορφωθούμε σε «αδελφούς του ελέους»!!! Εμείς, που δε γνωρίζουμε ποιος μένει δίπλα μας. Εμείς, που πετάμε τους σκύλους και τις γάτες σε άδειους από ανθρώπους δρόμους και γωνίες, Εμείς, που έχουμε οχυρωθεί μέσα στο κάστρο του «εγώ» μας, περιμένοντας τους «άλλους», τους βαρβάρους, να διαβούν. Εμείς, που το «ωχ» το έχουμε μετατρέψει από έκφραση πόνου, σε προσωπική καλοπέραση. Κι άσε τους άλλους να πεθάνουν… Εσύ να είσαι καλά. Μια κουβέντα είναι. Μια κουβέντα που λέγεται, αλλά δε βλέπεται. Μια ευχή που μένει πάντα ευχή. Ένα γράμμα που ποτέ δε φτάνει στον προορισμό του. Σφίγγουν τα δόντια από το κρύο και περιμένουν να ξημερώσει. Άραγε όμως τί; Όσο και να μετράς τ’ αστέρια, πάντα λίγα θα τα βρίσκεις. Όσο και να μετράς τα κέρματα που μαζεύεις, πάντα λιγότερα απ’ τους διαβάτες θα είναι. Δε βαριέσαι… Μπόρα είναι, θα περάσει. «Μόδα» είναι, θα περάσει...
Πού να γυρίζει η νύχτα απόψε; Και τί να βλέπει; Δεν αποκρίνεται… Σκεπάζει όνειρα κι ελπίδες, πομπές και ασωτίες, κρίματα και αμαρτίες. Νύχτα: η ημέρα του δραπέτη!!! Γιατί, «μέσα στη νύχτα, ο δραπέτης, πολλά μπορεί να κάνει». Δραπέτης ο άνθρωπος, δραπέτης η λογική, δραπέτης η ψυχή. Κανείς δε θυμάται πια ποιος έχει μείνει χωρίς να φύγει, ποιος έχει φύγει, για να μη μείνει στα ίδια και απαράλλαχτα, στα βαλτωμένα και τα αναλλοίωτα. Μακρύς και άγνωστος ο δρόμος, δίχως επιστροφή. Αλί απ’ αυτούς που έμειναν πίσω, ζωντανές θύμησες εκείνων που έφυγαν, ταγμένοι να θυμίζουν στον εαυτό τους ότι το ταξίδι για τους ίδιους τελείωσε, πριν καν αρχίσει. Και η ζωή, συνεχίζεται….
(Ευριπίδης, «Ρήσος», στίχος 69)
0 Παρέμβαση για τους παγετόπληκτους πατατοπαραγωγούς
Επιστολή διαβίβασε ο πολιτευτής στο
Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης
Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης
Την στήριξη των πατατοπαραγωγών, των οποίων οι καλλιέργειες της Φθινοπωρινής πατάτας επλήγησαν ολοσχερώς από τους παγετούς, ζητά με επιστολή του που διαβίβασε ο πολιτευτής της Ν.Δ. κ. Θόδωρος Βλαγκούλης, στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κ. Σκανδαλίδη και στην ηγεσία του ΕΛΓΑ..
Ακόμη τονίζει στη επιστολή του ο κ. Βλαγκούλης ότι οι πατατοπαραγωγοί του Νομού Ηλείας δεν κατάφεραν να προβούν στην συγκομιδή των πατατακαλλιεργειών κατά την διάρκεια του χρονικού διαστήματος που ασφαλίζεται από τον ΕΛΓΑ το προϊόν, δηλαδή έως το τέλος Δεκεμβρίου λόγω ανωτέρας βίας και συγκεκριμένα λόγω των καθημερινών έντονων βροχοπτώσεων που είχαν πλήξει τον Νομό Ηλείας με αποτέλεσμα, σήμερα οι παγετόπληκτοι παραγωγοί να βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης από την ολική καταστροφή που υπέστησαν.
Θα πρέπει επομένως η πολιτεία να σταθεί αρωγός δίπλα τους όπως συνέβη κατ’επανάληψη στο παρελθόν, να έχουν υποστεί ζημιές οι πατατοκαλλιέργειες κατά τον μήνα Φεβρουάριο και Ιανουάριο και να έχουν αποζημιωθεί από τον ΕΛΓΑ με πολιτική απόφαση των ηγεσιών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και ΕΛΓΑ, αφού για τον ίδιο λόγο των βροχοπτώσεων δεν είχε καταστεί δυνατή η συγκομιδή έως το τέλος Δεκεμβρίου όπως και γι’αυτην την καλλιεργητική περίοδο.
Το ίδιο θα πρέπει και επιβάλλεται να γίνει και τώρα καταλήγει στην επιστολή του ο κ. Βλαγκούλης.
www.vlagoulis.gr
0 Πορευόμενοι στα δύσκολα
του Παύλου Αθανασόπουλου
Θέλει μεγάλη προσπάθεια αυτόν τον καιρό να μη παραδοθεί κανείς στην απελπισία και την μοιρολατρία.
Να συνεχίσει να πασχίζει να παραμείνει ενεργός ψάχνοντας για χαραμάδες διεξόδου από την ζοφερή πραγματικότητα.
Η εξίσωση που πρέπει να λυθεί είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Η χώρα πρέπει να παραμείνει στην ευρωζώνη, να γίνει ανταγωνιστική και παραγωγική, να κάνει τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και την δημοσιονομική της προσαρμογή.
Παράλληλα όμως πρέπει να σταματήσει η ύφεση, να αρχίσει μια αναπτυξιακή διαδικασία, να αντιμετωπισθεί η ανεργία, να σταματήσει η συνεχής συμπίεση του εισοδήματος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, να μη πληρώνουν συνεχώς οι συνεπείς φορολογούμενοι, να μπει φραγμός στην συνεχή επέκταση της ζώνης της ακραίας φτώχειας.
Η διαπραγμάτευση που διεξάγει η κυβέρνηση Παπαδήμου για το P.S.I. και την νέα δανειακή σύμβαση είναι κρίσιμη.
Πρέπει να δώσει τη μάχη με τον καλλίτερο δυνατό και αποφασιστικό τρόπο.
Και στη μάχη αυτή να έχει την συμπαράσταση όλων.
Σε κάθε περίπτωση πάντως τα οδυνηρά αυτά διλλήματα θα σφραγίσουν την χώρα μας για μεγάλο διάστημα.
Και θα είναι κυρίαρχα και στην μετεκλογική περίοδο.
Οι ενδεχόμενες αλλαγές στην Ευρώπη είναι η μεγάλη μας ελπίδα.
Η ενδυνάμωση της κεντροαριστεράς και ειδικά η νίκη του Φρανσουά Ολλάντ στη Γαλλία μπορεί να επισπεύσουν αυτές τις αλλαγές.
Στο εσωτερικό Ν.Δ. και ΛΑΟΣ δίνουν ήδη τα δείγματα γραφής τους.
Μέσα στο ζοφερό σκηνικό που βιώνει η χώρα μόνο μέλημά τους είναι η προώθηση της ακροδεξιάς ατζέντας τους σε ζητήματα όπως η αποσυμφόρηση των φυλακών, το διαζύγιο, οι μετανάστες, η αντιμετώπιση των ναρκωτικών.
Αυτό δείχνει τι μας περιμένει αν πάρουν την κυβέρνηση.
Από την άλλη στο ΠΑΣΟΚ η συμφωνία Βενιζέλου-Λοβέρδου είναι θετικό κατά την γνώμη μου γεγονός.
Γιατί σταθεροποιεί την κατάσταση στο κόμμα αυτό.
Πλήρης διάλυση και αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ θα ήταν κακό για την χώρα αφού θα δημιουργούσε επικίνδυνη ανισορροπία στο πολιτικό σκηνικό.
Ασφαλώς όμως δεν αρκεί για να κάνει πάλι το ΠΑΣΟΚ βασικό παίκτη στην ευρύτερη κεντροαριστερά.
Για κάτι τέτοιο χρειάζεται ριζική προγραμματική, πολιτική και οργανωτική επανάσταση και αλλαγή νοοτροπιών και πολιτικού προσωπικού.
Και αυτό θα είναι μια επώδυνη και μακροχρόνια διαδικασία.
Στο μεταξύ πολλές νέες δυνάμεις θα διεκδικήσουν ρόλο στο χώρο της κεντροαριστεράς και του μεταρρυθμισμού.
Νέες πολιτικές κινήσεις πολιτών που δημιουργούνται και δραστηριοποιούνται είναι ελπιδοφόρες.
Όπως και οι διεργασίες στον φιλελεύθερο χώρο.
Βασικό όμως ρόλο στην κεντροαριστερά και την μεταρρυθμιστική Αριστερά θα παίξει η Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ).
Η συμμετοχή της στις εξελίξεις θα είναι εξαιρετικά θετική και για αυτό έχει την πλήρη υποστήριξή μας.
Επειδή όμως θα επωμισθεί μεγάλες ευθύνες μετεκλογικά θα πρέπει να προχωρήσει σε μεγαλύτερες προγραμματικές και πολιτικές αποσαφηνίσεις.
Θέλει μεγάλη προσπάθεια αυτόν τον καιρό να μη παραδοθεί κανείς στην απελπισία και την μοιρολατρία.
Να συνεχίσει να πασχίζει να παραμείνει ενεργός ψάχνοντας για χαραμάδες διεξόδου από την ζοφερή πραγματικότητα.
Η εξίσωση που πρέπει να λυθεί είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Η χώρα πρέπει να παραμείνει στην ευρωζώνη, να γίνει ανταγωνιστική και παραγωγική, να κάνει τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και την δημοσιονομική της προσαρμογή.
Παράλληλα όμως πρέπει να σταματήσει η ύφεση, να αρχίσει μια αναπτυξιακή διαδικασία, να αντιμετωπισθεί η ανεργία, να σταματήσει η συνεχής συμπίεση του εισοδήματος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, να μη πληρώνουν συνεχώς οι συνεπείς φορολογούμενοι, να μπει φραγμός στην συνεχή επέκταση της ζώνης της ακραίας φτώχειας.
Η διαπραγμάτευση που διεξάγει η κυβέρνηση Παπαδήμου για το P.S.I. και την νέα δανειακή σύμβαση είναι κρίσιμη.
Πρέπει να δώσει τη μάχη με τον καλλίτερο δυνατό και αποφασιστικό τρόπο.
Και στη μάχη αυτή να έχει την συμπαράσταση όλων.
Σε κάθε περίπτωση πάντως τα οδυνηρά αυτά διλλήματα θα σφραγίσουν την χώρα μας για μεγάλο διάστημα.
Και θα είναι κυρίαρχα και στην μετεκλογική περίοδο.
Οι ενδεχόμενες αλλαγές στην Ευρώπη είναι η μεγάλη μας ελπίδα.
Η ενδυνάμωση της κεντροαριστεράς και ειδικά η νίκη του Φρανσουά Ολλάντ στη Γαλλία μπορεί να επισπεύσουν αυτές τις αλλαγές.
Στο εσωτερικό Ν.Δ. και ΛΑΟΣ δίνουν ήδη τα δείγματα γραφής τους.
Μέσα στο ζοφερό σκηνικό που βιώνει η χώρα μόνο μέλημά τους είναι η προώθηση της ακροδεξιάς ατζέντας τους σε ζητήματα όπως η αποσυμφόρηση των φυλακών, το διαζύγιο, οι μετανάστες, η αντιμετώπιση των ναρκωτικών.
Αυτό δείχνει τι μας περιμένει αν πάρουν την κυβέρνηση.
Από την άλλη στο ΠΑΣΟΚ η συμφωνία Βενιζέλου-Λοβέρδου είναι θετικό κατά την γνώμη μου γεγονός.
Γιατί σταθεροποιεί την κατάσταση στο κόμμα αυτό.
Πλήρης διάλυση και αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ θα ήταν κακό για την χώρα αφού θα δημιουργούσε επικίνδυνη ανισορροπία στο πολιτικό σκηνικό.
Ασφαλώς όμως δεν αρκεί για να κάνει πάλι το ΠΑΣΟΚ βασικό παίκτη στην ευρύτερη κεντροαριστερά.
Για κάτι τέτοιο χρειάζεται ριζική προγραμματική, πολιτική και οργανωτική επανάσταση και αλλαγή νοοτροπιών και πολιτικού προσωπικού.
Και αυτό θα είναι μια επώδυνη και μακροχρόνια διαδικασία.
Στο μεταξύ πολλές νέες δυνάμεις θα διεκδικήσουν ρόλο στο χώρο της κεντροαριστεράς και του μεταρρυθμισμού.
Νέες πολιτικές κινήσεις πολιτών που δημιουργούνται και δραστηριοποιούνται είναι ελπιδοφόρες.
Όπως και οι διεργασίες στον φιλελεύθερο χώρο.
Βασικό όμως ρόλο στην κεντροαριστερά και την μεταρρυθμιστική Αριστερά θα παίξει η Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ).
Η συμμετοχή της στις εξελίξεις θα είναι εξαιρετικά θετική και για αυτό έχει την πλήρη υποστήριξή μας.
Επειδή όμως θα επωμισθεί μεγάλες ευθύνες μετεκλογικά θα πρέπει να προχωρήσει σε μεγαλύτερες προγραμματικές και πολιτικές αποσαφηνίσεις.
0 Σχόλια του Θ. Βλαγκούλη, Πολιτευτή Ν.Δ., για τη δήλωση του Αντ/ρχη Χ. Καφύρα κ.λ.π. για το Τελωνείο Κατακόλου
Πρόκειται για απαράδεκτη συμπεριφορά με το να δηλώνουν ότι το Τελωνείο Κατακόλλου θα λειτουργεί εφεξής υπό μορφή κλιμακίου και όχι ως πλήρης Διεύθυνση , απόφαση υποβάθμισης τού αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών κ. Π Οικονόμου και φυσικά και με την έγκριση τού Υπουργού Οικονομικών Ε. Βενιζέλου. Είναι ντροπή να δηλώνουν οι κύριοι ότι ή απόφαση αυτή πού ουσιαστικά υποβαθμίζει την σπουδαιότητα τού λιμανιού Κατακόλλου με το να υποβαθμίζεται, το Τελωνείο, είναι προς την σωστή κατεύθυνση . Τότε προς τι ή σύγκληση των θεσμικών παραγόντων του Νομού την 20.1.2ΟΙ2 στη νομαρχία και την έκδοση ομοφώνου ψηφίσματος - για άμεση ανάκληση τής απόφασης υποβάθμισης με το κλιμάκιο-χωρίς μεσοβέζικες αποφάσεις περί λειτουργίας κλιμακίου. Ποιόν νομίζουν ότι κοροϊδεύουν οι κύριοι, απλά δεν τούς πιστεύει κανείς πλέον. Θα έπρεπε τουλάχιστο να σεβαστούν τους παρευρισκόμενους φορείς όπως τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας και άλλους αλλά και το ψήφισμα που είναι ξεκάθαρο και απόλυτο χωρίς καμία παρερμηνεία. Και αυτό πού καταλήγουν στη δήλωσή τους ότι μετά την αποδοχή τής υποβάθμισης θα συνεχίσουν τον αγώνα αναβάθμισης υποτιμούν την νοημοσύνη τού ΗΛΕΙΑΚΟΥ λαού, το μόνο σίγουρο πού μπορώ να δηλώσω ότι η εν αναμονή υπεύθυνη Κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά θα λειτουργήσει όπως επιβάλλεται το Τελωνείο Κατακόλλου με στόχο την ανάπτυξη την ισόρροπη ανάπτυξη στα πλαίσια τής αποκατάστασης των περιφερειακών ανισοτήτων που στις οποίες ή ΗΛΕΙΑ αποτελεί την πλέον ισχυρή απεικόνιση.
0 Η απαράμιλλη πρωτοπόρος του ελληνικού γυναικείου κινήματος Καλλιρόη Παρρέν – Σιγανού
ΠΑΝΟΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣΥποψήφιος Βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ. Ηλείας
Διάγουμε μια άνευ προηγουμένου κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική κρίση, ως θλιβερός απότοκος της αναπηρικής αδυναμίας της μεταπολιτευτικής πολιτικής μας τάξης. Η οποία αντί με όραμα ευγενές, αγάπη για τον τόπο και πολιτική ευτολμία, να επιχειρήσει τον εκγσυγχρονισμό και την προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας στον σύγχρονο ευρωπαϊκό βηματισμό, βυθισμένη στην κομματική και προσωπική ιδιοτέλεια και στην τραγική πολιτική της ανεπάρκεια, εγκατέλειψε την χώρα στην μοίρα της, οδηγώντας την με μαθηματική ακρίβεια στην χρεοκοπία, υπονομεύοντας, τα όνειρα, την ζωή και τις ελπίδες γεννεών ελλήνων. Απέναντι σ΄αυτο το παρακμιακό κλίμα, που συντελεί στην ηθική και ψυχική μας απονέκρωση, θεωρούμε ότι το καλύτερο αντίδοτο για να μην παραιτηθούμε απο τον αγώνα ανασυγκρότησης της πατρίδας – στον οποίον όλοι ανεξαιρέτως οι έλληνες με αιματηρές θυσίες ανταποκρίνονται – αλλά και αυτής της φυσικής μας επιβίωσης, είναι η αναρρίπιση απο την ιστορική μας μνήμη, ευγενών προτύπων, που με τον πολυεπίπεδο αγώνα τους και το εμπνευστικό παράδειγμά τους, δρομολόγησαν την κοινωνική πρόοδο και εξέλιξη στην μαρτυρική πατρίδα μας. Επιλέγουμε έτσι σήμερα απο την ιστορία του κοινωνικού μας κινήματος, την πρωτοπόρο φυσιογνωμία της Καλλιρόης Παρρέν –Σιγανού, που πάλαιψε πολυμέτωπα για την ισότητα γυναικών-ανδρών και κατόρθωσε να συντελέσει στη σταδιακή αναγνώριση όλων των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων της γυναίκας, απο την ελληνική πολιτεία.
Υπήρξε πρωτοπόρος του φεμινιστικού κινήματος στην Ελλάδα και της γυναικείας δημοσιογραφίας, ευγενής διαννοούμενος, εμπνευσμένη συγγραφέας, μα πάνω απο όλα υψηλόφρων άνθρωπος με δημοκρατικές αρχές και δρομολόγησε με την πολυεπίπεδη κοινωνική της παρουσία κοσμογονικές εξελίξεις στην χειραφέτηση της γυναίκας στην Ελλάδα και στην ισότιμη κοινωνικά αναγνώρισή της απο την πολιτεία. Ήταν η ρηξικέλευθη κριτικιά Καλλιρόη Παρρέν-Σιγανού. Είδε το φως της ζωής στην Κρήτη στα Πλατάνια Αμαρίου Ρεθύμνου, την 1-η Μαίου του 1859.Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον πνευματικής ευκρασίας και το γεγονός αυτό συνέβαλε στο να αποκτήσει μια επίζηλη μόρφωση για την εποχή της. Οπλισμένη έτσι με ένα ισχυρό θεωρητικό υπόβαθρο, αλλά και γονιμοποιώντας τις απο φυσικού της προικισμού πνευματικές της αρετές, διαμόρφωσε μια ισχυρή και πολυεπίπεδη προσωπικότητα, που της επέτρεψε, να επιχεριήσει κατακλυσμιαίες αλλαγές στις κοινωνικές δομές της ελληνικής πολιτείας. Το αν στο λυκαυγές του 21-ου αιώνα η γυναίκα έχει κατακτήσει την ισότιμη πολιτικά,κοινωνικά και επαγγελματικά αντιμετώπισή της απο την ελληνική πολιτεία, οφείλεται στη σισσύφεια προσπάθεια και στους πολυμέτωπους αγώνες που έδωσε η Καλλιρόη Παρρέν, ως αρχηγός των περίφημων σουφραζετών, για την πολιτική και κοινωνική εξίσωση της γυναίκας. Εμβόλιμα αναφέρουμε ότι το κίνημα των περιβόητων σουφραζετών που είχε εκσπάσει σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη, διεκδικούσε δυναμικά το δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες. Ο όρος σουφραζέτα (suffragette), προέρχεται απο την γαλλική λέξη «suffrage», σημαίνει δικαίωμα ψήφου και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά απο την αγγλική εφημερίδα «Daily Mail» για να στηλιτεύσει τις γυναίκες που διεκδικούσαν δικαίωμα ψήφου, περί τα τέλη του 19-ου αιώνα, με αρχές του 20-ου. Όμως καθοριστικά την δράση και την εύτολμη κοινωνικά συμπεριφορά της Καλλιρόης Σιγανού, θα επηρεάσει το ιστορικοκοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η οικογένειά της. Το 1867 λαμβάνει χώρα η αποτυχημένη εξέγερση των Κρητών εναντίων των Τούρκων, με απώτερο σκοπό την ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Και ο πατέρας της Καλλιρόης Σπυρίδωνας Σιγανός, φεύγει με την οικογένειά του στον Πειραιά προκειμένου να αποφύγει τα δεινά που ακολουθούν το επαναστατικό εγχείρημα. Αναγορεύαι σε ηγέτιδα φυσιογνωμία των εκπατρισμένων Κρητών και ελέγεται πρόεδρος της «Επιτροπής Κρητών προσφύγων».Έχοντας ως εμπνευσμένος άνθρωπος την φλόγα της παιδείας, εγγράφει την μικρή Καλλιρόη στην προηγμένη εκπαιδευτικά τότε «Σχολή Σουρμελή» και στην γαλλική «Σχολή Καλογραιών» για να ακολουθήσει η μαθητεία της και στο περίφημο «Αρσάκειο» της Αθήνας, απο το οποίο θα αποφοιητήσει με άριστα. Ξεκινά έτσι η θητεία της Καλλιρόης Παρρέν ως παιδαγωγού. Το 1879 αναλαμβάνει την διεύθυνση του «Ροδοκανάκειου» Παρθεναγωγείου της ελληνικής κοινότητας Οδησσού» στην Ρωσία, ενώ 5 χρόνια αργότερα επωμίζεται την διεύθυνση του «Ζάππειου Παρθεναγωγείου» της Ανδριανουπόλεως. Το 1886 όμως θα σηματοδοτήσει μια καίρια στροφή στην επαγγελματική και κοινωνική της παρουσία. Παραιτείται παντελώς απο το φάσμα της εκπαίδευσης, καταφεύγει για μόνιμη κατοικία στην Αθήνα και παντρεύεται τον πρωτοπόρό άγγλογάλλο δημοσιογράφο Ιωάννη Παρρέν, ο οποίος ιδρύει και το «Αθηναϊκό Πρακτορείο» ειδήσεων. Ο γάμος της με τον Παρρέν είναι κομβικής σημασίας για τον κοινωικό και επαγγελματικό εναπροσανατολισμό της Καλλιρόης. Με το υψηλό του κύρος την εξωθεί να βγεί στην δημοσιογραφία και μάλιστα να προχωρήσει και στην πολύ εύτολμη κοινωνικά για την εποχή, έκδοση εφημερίδος. Προβαίνει έτσι στις 9 Μαρτίου του 1887 στην έκδοση του ιστορικού για το γυναικείο κίνημα εβδομαδιαίου φύλλου της «Εφημερίδος των Κυριών», το οποίο συντάσσονταν αποκλειστικά απο γυναίκες, οι οποίες είχαν αποκτήσει στο εξωτερικό την κατάλληλη παιδεία για να υποστηρίξουν εφημερίδα. Μάλιστα τα δυο πρώτα φύλλα θα τα συντάξει με εργώδη προσπάθεια, αποκλειστικά η ίδια Καλλιρόη Παρρέν, υπογράφοντας με αναγραμματισμένο το επίθετό της ως Εύα Πρενάρ. Η έκδοση της γυαναικείας εφημερίδας έκανε ξεχωριστή αίσθηση, αλλά παράλληλα συσπείρωσε τα βέλη, όλων των κοινωνικά συντηρητικών δυνάμεων, που μετα βδελυγμίας αποστρέφονταν οιασδήποτε μορφής κοινωνική χειραφέτηση της γυναίκας. Μιας γυναίκας που αντιμετωπίζονταν κοινωνικά ως «res» (πράγμα) και περιορίζονταν ο ρόλος της στην τεκνογονία και μόνο. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδος διαβάστηκε απο την πλειονότητα των αναγνωστών της εποχής. Αγοράστηκε απο 10.000 αναγνώστες σε έναν ενεργό πληθυσμό 65.000, πολλοί εκ των οποίων ήταν αναλφάβητοι. Και δέχτηκε τους μύδρους και τους λιβέλους της πλειονότητας του ανδροκρατούμενου δημοσιογραφικά κόσμου. Ενδειτικό είναι εδώ το καυστικό και απειλητικό σχόλιο του διευθυντή της εφημερίδος «Επιθεβώρησις», ο οποίος θα γράψει «θα την συντρίψω διότι μαστροπεύει τας γυναίκας» !!! Ωστόσο υπήρξαν και φωτισμένοι άνθρωποι τότε της αθηναϊκής κοινωνίας, που στήριξαν την πρωτοπόρο Καλλιρόη Παρρέν στο εγχείρημά της και την εμψύχωσαν να συνεχίσει την προοδευτική κοινωνικά παρουσία της.Αναμέσά τους ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς και ο πληθωρικός, σύμβολο της εποχής για τις συναισθησματικές νουβέλες του Γρηγόριος Ξενόπουλος. Μάλιστα ο Κωστής Παλαμας, θα τις αφιερώσει και ποίημα, τιμώντας τους αγώνες της για την κοινωνική χειραφέτηση της γυναίκας. Θα γράψει ο εθνικός μας βάρδος «Χαίρε γυναίκα της Αθήνας, Μαρία, Ελένη, Εύα. Να η ώρα σου. Τα ωραία σου φτερά δοκίμασε και ανέβα και καθώς είσαι ανάλαφρη και πια δεν είσαι σκλάβα πρός τη μελλούμενη άγια γη πρωτύτερα εσύ τράβα και ετοίμασε τη νεα ζωή, μιας νέας χαράς υφάντρα και ύστερα αγκάλιασε, ύψωσε και φέρε εκεί τον άντρα». Η εκδοτική πορεία της «Εφημερίδος των Κυριών» θα συνεχιστεί αδιαλείπτως για 31 συνεχή χρόνια και θα διακοπεί, μόνον όταν το 1918 η Καλλιρόη Παρρέν, θα εξοριστεί για δέκα μήνες στην Ύδρα, λόγω των πολιτικών της φρονημάτων. Πρός το τέλος του 19-ου αιώνα, η πρωτοπόρος φεμινίστρια θα παραστεί εκπροσωπώντας, με το υψηλό πολιτισμό της κύρος την γυναίκα, σε διεθνή γυναικεία συνέδρια και ειδικότερα στο Λονδίνο, το Παρίσι και το Σικάγο κατά τα έτη (1888,1889,1893,1896,1900). Η Καλλιρόη Παρρέν είχε μέσα της εδραία την πεποίθηση, ότι η κοινωνική και πολιτισμική πρόοδος της Ελλάδος, θα συντελεστεί μόνον, μέσα απο την δημιουργική κοινωνική παρουσία της γυναίκας, διακηρύσσοντας «το μεγαλείο της Ελλάδος, έγκειτο στο μεγαλείο των θυγατέρων της». Και προκειμένου να δώσει την δυανατόητα θεσμικά για την κοινωνική άνοδο της γυναίκας, προχώρησε στην ίδρυση φορέων και ιδρυμάτων, μέσω των οποίων οι περιθωριοποιημένες και με κοινωνικά προβλήματα γυναίκες, θα μπορούσαν να μορφωθούν, να βρούν κοινωνική θαλπωρή και στήριξη στα σοβούντα προβλήματά τους και παράλληλα να μορφοποιήσουν την κοινωνική τους ισχύ, σε διακριτό κίνημα στην ελληνική κοινωνία, που θα τους επέτρεπε την ευχερέστερη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Πρόα αυτή την κατεύθυνση ίδρυσε το 1893 την «Ένωση υπέρ της χειραφετήσεως της γυναίκας». Το 1890 το «Κυριακάτικο Σχολείο» στο οποίο παρείχετο διδασκαλία γραφής και ανάγνωσης στις ανεκπαίδευτες εργάτριες και υπηρέτριες. Το 1895 απο κοινού με την επίσης προοδευτική γυναίκα Ναταλία Σούτσου, προέβη στην ίδρυση του «Ασύλου της Αγίας Αικατερίνης», στο οποίο παρείχετο στήριξη στις ανύπαντρες μητέρες και στις κακοποιημένες εργάτριες, ενώ το 1896 ιδρύει το «Άσυλο ανιάτων γυναικών». Ακόμα το 1896 την «Μεγάλη Ένωση των Ελληνίδων» και το 1898 τον «Πατριωτικό Σύνδεσμο» μετονομσθέντα αργότερα στο γνωστό μας ΠΙΚΠΑ. Το 1895 μάλιστα θα υποβάλλει μια πολύ εύτολμη κοινωνικά πρόταση στον ίδιο τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη, ζητώντας την κατοχύρωση πολιτικών δικαιωμάτων για τις γυναίκες. Θα πρέπει όμως εμφατικά να τονίσουμε ότι η Καλλιρόη Παρρέν στους μακροχρόνιους κοινωνικούς αγώνες της για την κοινωική χειραφέτηση της γυναίκας, δεν παρασύρθηκε ποτέ σε ακρότητες και σε ανεδαφικές διεκδικήσεις, που θα ευτέλιζαν τα κοινωνικά αιτούμενα των γυναικών. Πρωτεραία επιλογή της ήταν η ισότιμη κοινωνική αναγνώριση της γυναίκας έναντι των ανδρών και όχι βεβάιως η ανεδαφική αξίωση, αναστροφής των κοινωνικών ρόλων γυναίκας και άνδρα.Για τούτο και κατόρθωσε με την σύνεση και την σωφροσύνη που την διέκρινε να πείσει και να συσπειρώσει ευρύτερες κοινωνικές μάζες πλάι στον πολυμέτωπο αγώνα της. Αντιπάλευε τον σκοταδισμό, την αγραμματοσύνη και τον κοινωνικό και επαγγελματικό αποκλεισμό των γυναικών και όχι βεβαίως την ισοπεδωτική εξίσωση των φυσικών ρόλων γυναίκας και άνδρα. Το 1911 η μεγάλη ελληνίδα προέβη στην ίδρυση του περίφμου «Λυκείου των ελληνίδων» που αποτέλεσε κυψέλη πολιτιστικής αρωγής για τις γυναίκες και συντέλεσε προιόντος του χρόνου στην εξύψωση του μορφωτικού τους επιπέδου, μεταδίδοντας σε όλα τα μήκη και πλάτη της ελληνικής επικράτειας τον νεολληνικό λαϊκό πολιτισμό. Και το 1912 ακολουθεί η ίδρυση του «Πατριωτικού ιδρύματος». Το 1921 η Καλλιρόη Παρρέν προχωρά στη διεξαγωγή του Β΄ γυναικείου συνεδρίου στην Ελλάδα (το πρώτο είχε λάβει χώρα στις 24 Μαίου του 1898 στην Ακρόπολη, με πρωτοβουλία της Καλλιρόης Κεχαγιά) και κατορθώνει να πείσει τον πρωθυπουργό Δημήτριο Γούναρη, να ταχθεί υπερ της δυνατότητας ψήφου των γυναικών. Κοινωνικό αιτούμενο που σε πρώτη φάση θα επιτευχθεί μόνον για τις Δημοτικές εκλογές το 1930 και τελικά πλήρη δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις 28 Μαίου του 1952. Στόχο που δεν θα έχει την ηθική ευτυχία να τον χαρεί ζωντανή η Καλλιρόη Παρρέν, δοθέντος ότι θα εκδιμήσει απο την ζωή πλήρης δόξης και ημερών, μετά απο μια πολυκύμαντη και πολυσχιδή κοινωνική παρουσία στις 16 Ιανουαρίου του 1940 στην Αθήνα, προσβεβλημένη απο εγκεφαλικό επεισόδιο. Η προσφορά της Καλλιρόης Παρρέν στο γυναικείο κίνημα και στην ευρύτερη χειραφέτηση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία, είναι αδιαφιλονίκητα πρωτοπόρος και κολοσσιαία. Έρηξε τα πρώτα σπέρματα για την διεκδίκηση των κοινωνικών δικαιωμάτων της γυναίκας και κραταίωσε στην ελληνική κοινωνία, την πίστη για την ευρυδιάστατη προσφορά της απο όποιο κοινωνικό μετερίζι και αν ανέπτυσσε δραστηριότητα. Ως μητέρα, ως παιδαγωγός, ως εργαζόμενη, ως αγωνιστής των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού μας. Και ήταν ακόμα απο τις πρώτες γυναίκες που συνέλαβαν την αξία της παιδείας, στην μακρά πορεία της γυναίκας για την κοινωνική και πολιτική της δικαίωση. Για τούτο και προέβη στην εμπνευσμένη ίδρυση κοιωνικών ιδρυμάτων, που παράλληλα με την ηθική τους στήριξη πρός τις πάσχουσες και περιθωριοποιημένες γυναίκες, ελάμβαναν ξεχωριστή ηθική μέριμνα και φροντίδα, για την πνευματική και πολιτισμική τους εξύψωση. Η Καλλιρόη Παρρέν έχοντας μια σπάνια και πολυεπίπεδη για την εποχή της παιδεία, ως διανοούμενη και βαθύτατα καλλιεργημένος άνθρωπος, κατέλειπε πολυσχιδές συγγραφικό έργο, σε πολλές ενότητες του γραπτού λόγου. Συνέγραψε μυθιστορήματα,θεατρικά έργα και οξύτατα κοινωνικού περιεχομένου άθρθα, που στηλίτευαν τις κοινωνικές στρεβλώσεις στο δεύτερο μισό του 19-ου και στις αρχές του 20-ου αιώνα. Απο τα κυριώτερα βιβλία της είναι : «Η ιστορία της γυναικός απο κτίσεως κόσμου έως σήμερον» (τρείς τόμοι, 1889), «Η μάγισσα» (1901), «Επιστολαί Αθηναίας πρός Παρισινήν», (1896-1897), «Η νέα γυναίκα» (1907, τρίπρακτο θεατρικό δράμα), «Το σχολείον της Ασπασίας» (1908), «Το νέον συμβόλαιον» (1902), «Η χειραφετημένη» (1915) κ.α. Στις 6 Ιουνίου 1992, ο Δήμος Αθηναίων έκανε τα αποκαλυπτήρια της προτομής της. Η Καλλιρόη Παρρέν, με το αδαμάντινο ήθος της, την πολυμέρεια της παιδείας της, το εμπνευστικό παράδειγμά της και την ακαταπόνητη αγωνιστικότητά της, αντίπερα στις κοινωνικές στρεβλώσεις και υστερήσεις προηγούμενων δεκαετιών μας, αποτύπωσε αδρά τον ίσκιο της, στο γυναικείο κίνημα της Ελλάδος. Για αυτό και η προτομή της κατέχει περίοπτη θέση, στον περικαλλή πρόναο της σύγχρονης κοινωνικής μας ιστορίας.
*Ο δημοσιογράφος Πάνος Αβραμόπουλος είναι M.Sc. Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012
0 Στη Βουλή οι Γερμανικές αποζημιώσεις
Συγκεκριμένα:
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΑΚΡΟΑΣΗ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ, ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 41 Α ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Αθήνα, 16 Ιανουαρίου 2012
Προς:
την Πρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων
κα. Παπανδρέου Βάσω
τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
κ. Βλατή Ιωάννη
τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων
κ. Βρεττό Κωνσταντίνο
Θέμα: Διεκδίκηση Γερμανικών Αποζημιώσεων
Αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι,
Με τη Συνδιάσκεψη της Ρώμης το 1942, οι Γερμανοί και οι Ιταλοί αυθαίρετα αποφάσισαν ότι η Ελλάδα όφειλε να δανείζει τις δύο χώρες τόσο με σκοπό τη συντήρηση των στρατευμάτων τους, όσο και με επιπλέον ποσά για άλλους σκοπούς. Με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα δάνεισε τις χώρες που την είχαν ουσιαστικά υποδουλώσει. Η χώρα μας από δανειζόμενος μετατράπηκε σε δανειστή την χειρότερη περίοδο της ιστορίας της.
Ενώ, όμως, η Ιταλία αποπλήρωσε το δάνειό της προς την Ελλάδα και ο Χίτλερ είχε ξεκινήσει τις διαδικασίες αποπληρωμής του αντίστοιχου γερμανικού δανείου, οι ενέργειες αυτές σταμάτησαν. Η Γερμανία σήμερα οφείλει στη χώρα μας περίπου 54 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους) προκειμένου να αποπληρώσει το δάνειο το οποίο μας επέβαλε.
Η καταστροφή, υλική και ανθρώπινη, που προκάλεσε η Γερμανία στην Ελλάδα, ήταν απαράμιλης σκληρότητας. Εκτός από το αναγκαστικό δάνειο, η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα τόσο τις επανορθώσεις που σχετίζονται με την, κατά τη διάρκεια της κατοχής, καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, όσο και με τις αποζημιώσεις που συνδέονται με τους αρχαιολογικούς θησαυρούς και τα πολιτιστικά αγαθά που έκλεψαν ή λεηλάτησαν οι Γερμανοί. Το ποσό για την καταστροφή των υποδομών της ελληνικής οικονομίας που μας οφείλει η Γερμανία ανέρχεται στα 108 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους).
Σημειωτέον δε ότι η Γερμανία έχει αποπληρώσει όλες τις χώρες τις οποίες κατέκτησε και πολέμησε, στη βάση των επανορθώσεων που όρισε η διασυμμαχική επιτροπή των Παρισίων το 1946, πλην της Ελλάδας. Η αδικία είναι προφανής.
Σήμερα αθροίζονται, το λιγότερο, 65 ψηφίσματα προς την ελληνική κυβέρνηση, από ποικίλλους φορείς, με θέμα τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών.
Ζητάμε να συζητηθεί το ζήτημα του γερμανικού κατοχικού δανείου, των γερμανικών επανορθώσεων και των αποζημιώσεων που αφορούν τα θύματα και τους ελληνικούς θησαυρούς.
Παρακαλούμε πολύ όπως κληθούν σύμφωνα με το άρθρο 41Α του κανονισμού της Βουλής ενώπιον των τριών συναρμόδιων Επιτροπών:
α)Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος
β)Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Σ. Δήμας
γ)Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Δ. Αβραμόπουλος
δ)Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κ. Μ.Παπαϊωάννου
ε) Εκπρόσωποι των φορέων που ασχολούνται με τα εν λόγω ζητήματα
1 "Η απόφαση βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση"!!!
Ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας Χαράλαμπος Καφύρας, ο Δήμαρχος Πύργου Μάκης Παρασκευόπουλος και ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας Κώστας Νικολούτσος, μετά την απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου για «τη λειτουργία κλιμακίου στο υπό αναστολή Τελωνείο Κατακόλου», έκαναν την εξής από κοινού δήλωση :
«Η απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου για «τη λειτουργία κλιμακίου στο υπό αναστολή Τελωνείο Κατακόλου» βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση, γιατί εξασφαλίζει τη συνέχιση των λειτουργιών του Τελωνείου Κατακόλου και δεν δημιουργεί δυσκολίες στην εξυπηρέτηση του τουρισμού κρουαζιέρας.
Αν και η απόφαση αυτή για το Τελωνείο του Κατακόλου αποτελεί τη μοναδική θετική εξαίρεση, σε σχέση με τα υπόλοιπα τελωνεία που ανεστάλη η λειτουργία τους, εμείς θα συνεχίσουμε την προσπάθεια και τον αγώνα μας για την πλήρη επαναλειτουργία του Τελωνείου Κατακόλου».
«Η απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου για «τη λειτουργία κλιμακίου στο υπό αναστολή Τελωνείο Κατακόλου» βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση, γιατί εξασφαλίζει τη συνέχιση των λειτουργιών του Τελωνείου Κατακόλου και δεν δημιουργεί δυσκολίες στην εξυπηρέτηση του τουρισμού κρουαζιέρας.
Αν και η απόφαση αυτή για το Τελωνείο του Κατακόλου αποτελεί τη μοναδική θετική εξαίρεση, σε σχέση με τα υπόλοιπα τελωνεία που ανεστάλη η λειτουργία τους, εμείς θα συνεχίσουμε την προσπάθεια και τον αγώνα μας για την πλήρη επαναλειτουργία του Τελωνείου Κατακόλου».
0 Κλιμακώνουμε την πάλη μας.
Παιχνίδι στις πλάτες των εργαζομένων παίζουν κυβέρνηση, εργοδότες και πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, οι οποίοι εμφανίζονται δήθεν να δέχονται πιέσεις από την τρόικα για να αποδεχτούν νέες ανατροπές στα Εργασιακά. Η επικοινωνιακή αυτή γραμμή, που χαράχτηκε τις τελευταίες ημέρες από το Μαξίμου, δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι ο μόνος που εκβιάζεται είναι οι εργαζόμενοι.
Ο εκβιασμός και οι απειλές περί χρεοκοπίας ήταν το όπλο που δύο χρόνια τώρα, από το πρώτο μνημόνιο, ασκούνται για να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, για να καμφθούν οι αντιστάσεις των εργαζομένων.
Στο ίδιο μήκος κύματος συντονίζονται και οι «κοινωνικοί εταίροι», οι οποίοι, ενώ μεθοδεύουν το χτύπημα των μισθών, εμφανίζονται προς τα έξω δήθεν να προβάλλουν και αντίσταση στην τρόικα.
Η προσχεδιασμένη καθολική επίθεση ενάντια σε μισθούς, συμβάσεις, εργασιακές σχέσεις με στόχο την αντιμετώπιση της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου, μπορεί να αναχαιτιστεί. Η πείρα της εργατικής τάξης και η ιστορία των αγώνων της δείχνουν πως οι εργάτες έχουν δύναμη. Τα δικαιώματα που σήμερα η πλουτοκρατία απαιτεί να σαρωθούν, είναι αποτέλεσμα σκληρών μακροχρόνιων ταξικών αγώνων. Είναι κατακτήσεις που απέσπασαν με αγώνα καθολικά, κόντρα στους καπιταλιστές, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους.
Σ' αυτή τη ρότα, το κάλεσμα του ΠΑΜΕ προς τα σωματεία για απεργία στις 9 Φλεβάρη σημαίνει αγωνιστικό συναγερμό. Κάθε χώρος δουλειάς, κάθε κλάδος πρέπει να αποφασίσει για την απεργία, να οργανώσει τη δράση για την επιτυχία της, κόντρα στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που συμμετέχουν στο διάλογο σφαγής των εργατών, «αγκαλιά» με το κεφάλαιο.
Η απεργία πρέπει να είναι αφετηρία νέας κλιμάκωσης της δράσης της εργατικής τάξης, με στόχο την παρεμπόδιση, την αποτροπή ψήφισης και υλοποίησης των νέων αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, των εργοδοτικών οργανώσεων και της τρόικας, για την προστασία της λαϊκής οικογένειας στη ρότα της ενιαίας ταξικής πολιτικής πάλης, για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους με εργατική, λαϊκή εξουσία.
Καραμπέτσος Θανάσης – μέλος της γραμματείας Ν. Ηλείας του ΠΑΜΕ
Ο εκβιασμός και οι απειλές περί χρεοκοπίας ήταν το όπλο που δύο χρόνια τώρα, από το πρώτο μνημόνιο, ασκούνται για να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, για να καμφθούν οι αντιστάσεις των εργαζομένων.
Στο ίδιο μήκος κύματος συντονίζονται και οι «κοινωνικοί εταίροι», οι οποίοι, ενώ μεθοδεύουν το χτύπημα των μισθών, εμφανίζονται προς τα έξω δήθεν να προβάλλουν και αντίσταση στην τρόικα.
Η προσχεδιασμένη καθολική επίθεση ενάντια σε μισθούς, συμβάσεις, εργασιακές σχέσεις με στόχο την αντιμετώπιση της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου, μπορεί να αναχαιτιστεί. Η πείρα της εργατικής τάξης και η ιστορία των αγώνων της δείχνουν πως οι εργάτες έχουν δύναμη. Τα δικαιώματα που σήμερα η πλουτοκρατία απαιτεί να σαρωθούν, είναι αποτέλεσμα σκληρών μακροχρόνιων ταξικών αγώνων. Είναι κατακτήσεις που απέσπασαν με αγώνα καθολικά, κόντρα στους καπιταλιστές, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους.
Σ' αυτή τη ρότα, το κάλεσμα του ΠΑΜΕ προς τα σωματεία για απεργία στις 9 Φλεβάρη σημαίνει αγωνιστικό συναγερμό. Κάθε χώρος δουλειάς, κάθε κλάδος πρέπει να αποφασίσει για την απεργία, να οργανώσει τη δράση για την επιτυχία της, κόντρα στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που συμμετέχουν στο διάλογο σφαγής των εργατών, «αγκαλιά» με το κεφάλαιο.
Η απεργία πρέπει να είναι αφετηρία νέας κλιμάκωσης της δράσης της εργατικής τάξης, με στόχο την παρεμπόδιση, την αποτροπή ψήφισης και υλοποίησης των νέων αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, των εργοδοτικών οργανώσεων και της τρόικας, για την προστασία της λαϊκής οικογένειας στη ρότα της ενιαίας ταξικής πολιτικής πάλης, για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους με εργατική, λαϊκή εξουσία.
Καραμπέτσος Θανάσης – μέλος της γραμματείας Ν. Ηλείας του ΠΑΜΕ
0 Σε διάλυση οι ομάδες παραγωγών φρουτολαχανικών
Για τις ομάδες των παραγωγών φρουτολαχανικών που τα επιχειρησιακά τους προγράμματα που εχρηματοδοτούντο από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους που ολοκληρώθηκαν στο τέλος του 2011, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 5 του ψηφισθέντος Νόμου «περί συνεταιρισμών» παύει νομικά και η ισχύς των, και οδηγούνται σε διάλυση.
Την παραπάνω δήλωση έκανε ο πολιτευτής της Ν.Δ. κ. Θόδωρος Βλαγκούλης αναφερόμενος προφανώς στην αβλεψία των αρμοδίων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κατά την σύνταξη του ψηφισθέντος Νόμου «περί συνεταιρισμών».
Τόνισε ακόμη ο κ. Βλαγκούλης ότι για τις ομάδες φρουτοπαραγωγών που τα επιχειρηματικά προγράμματα συνεχίζουν να εκτελούνται όμως κατ’ εφαρμογή του Νόμου μετά την ολοκλήρωσή των οδηγούνται σε διάλυση και αυτές.
Εν όψει όμως των παραπάνω αβλεψιών και ατελειών του Νόμου «περί συνεταιρισμών» πολύ σωστά η Ν.Δ ως υπεύθυνο κόμμα κατέθεσε ήδη ερώτηση προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων, σύμφωνα με την οποία ζητά την άμεση επίλυση του προβλήματος αυτού με την τροποποίηση του άρθρου, προκειμένου συνεχίσουν την δραστηριότητά τους οι υφιστάμενες ομάδες παραγωγών και να μη οδηγηθούν σε διάλυση.
Κλείνοντας ο κ. Βλαγκούλης τόνισε ότι η Ν.Δ στέκεται στην πράξη δίπλα στους Αγρότες και όχι στα λόγια σ’αντίθεση με τους λαϊκιστές του ΠΑΣΟΚ.
www.vlagoulis.gr
Την παραπάνω δήλωση έκανε ο πολιτευτής της Ν.Δ. κ. Θόδωρος Βλαγκούλης αναφερόμενος προφανώς στην αβλεψία των αρμοδίων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κατά την σύνταξη του ψηφισθέντος Νόμου «περί συνεταιρισμών».
Τόνισε ακόμη ο κ. Βλαγκούλης ότι για τις ομάδες φρουτοπαραγωγών που τα επιχειρηματικά προγράμματα συνεχίζουν να εκτελούνται όμως κατ’ εφαρμογή του Νόμου μετά την ολοκλήρωσή των οδηγούνται σε διάλυση και αυτές.
Εν όψει όμως των παραπάνω αβλεψιών και ατελειών του Νόμου «περί συνεταιρισμών» πολύ σωστά η Ν.Δ ως υπεύθυνο κόμμα κατέθεσε ήδη ερώτηση προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων, σύμφωνα με την οποία ζητά την άμεση επίλυση του προβλήματος αυτού με την τροποποίηση του άρθρου, προκειμένου συνεχίσουν την δραστηριότητά τους οι υφιστάμενες ομάδες παραγωγών και να μη οδηγηθούν σε διάλυση.
Κλείνοντας ο κ. Βλαγκούλης τόνισε ότι η Ν.Δ στέκεται στην πράξη δίπλα στους Αγρότες και όχι στα λόγια σ’αντίθεση με τους λαϊκιστές του ΠΑΣΟΚ.
www.vlagoulis.gr
0 Καλλιεργητικά δάνεια
Κύριε Υπουργέ
Οι καλλιεργητές του Νομού Ηλείας ευρίσκονται προ του πραγματικού κινδύνου να μην προβούν σε καμιά καλλιέργεια κατά την αντίστοιχη περίοδο 2012 – 2013.
Αιτία του αδιεξόδου είναι η οικονομική ασφυξία που προκαλείται από την μη πώληση της παραγωγής της προηγούμενης χρονιάς καθώς και της άρνησης πίστωσης των παραγωγών από την ¨Αγορά¨ και τις Ενώσεις Συνεταιρισμών .
Η γενικότερη ανασφάλεια σχετικά με την ασυνέπεια του κράτους απέναντι στις υποχρεώσεις του, δημιουργεί ένα επί πλέον επιβαρυντικό παράγοντα.
Ενώ μέχρι πέρυσι οι παραγωγοί εκχωρούσαν την επιστροφή Φ.Π.Α στους πιστωτές τους και έπαιρναν τα απαραίτητα εφόδια, φέτος η διαδικασία αυτή δεν λειτουργεί.
Πολλοί παραγωγοί δεν πούλησαν ούτε κιλό προϊόντος ( πχ. Καρπούζι) ενώ για τους δικαιούχους επιστροφής Φ.Π.Α εκφράζονται αμφιβολίες περί της υλοποίησης της επιστροφής του, από την ¨Αγορά¨.
Έτσι οι παραγωγοί καταλήγουν στις τράπεζες για μικρά καλλιεργητικά δάνεια του ύψους 5-10 χιλιάδων Ευρώ, ώστε να ξεκινήσουν την φύτευση ή την σπορά. Δυστυχώς οι τράπεζες αρνούνται, παρ’ ότι πληρούνται τα τραπεζικά κριτήρια.
Με μαθηματική ακρίβεια η αδυναμία καλλιέργειας, θα οδηγήσει σε περαιτέρω ύφεση, αφού τα περισσότερα πρώιμα κηπευτικά είναι εξαγόμενα. Ενώ παράλληλα οι εσωτερικές ανάγκες θα καλυφθούν με εισαγωγές.
Προϊόντα του Ηλειακού κάμπου, όπως το καρπούζι, το πεπόνι, η ντομάτα, η πατάτα και άλλα κηπευτικά δεν θα παραχθούν.
Μόνη λύση η συνεννόηση και η παροχή εγγυήσεων στο τραπεζικό σύστημα, ώστε να δανείσουν έντοκα τους παραγωγούς.
Ερωτάσθε Κύριε Υπουργέ
Σε ποιες ενέργειες θα προβείτε προκειμένου να δανειοδοτηθούν οι παραγωγοί για την φετινή καλλιεργητική περίοδο, ώστε να ξεπεραστεί το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
